Benim 60 yaşındaki kocam iki ayrı aileyle yaşıyor. Bu normal mi?
Hayatımın böyle bir kâbusa dönüşeceğini asla düşünmezdim. 15 yıldır kocamın beni aldattığını öğrendim. Sadece bir metresi yok, aynı zamanda başka bir ailesi ve bir çocuğu var. Bu gerçek içimi donduran bir fırtına gibi üzerime çöktü. Ne yapacağımı, nereye gideceğimi bilemiyorum. Onu evden kovdum, ama şimdi dizlerinin üstüne çöküp affetmemi istiyor. Zihnim karmaşık, kalbim parçalanıyor ve huzur bulamıyorum. 28 yaşındaydım onunla evlendiğimde, küçük bir Anadolu kasabasında.
Benden iki yaş büyüktü. Sevgimiz hem cehennem hem cenneti gördü; yoksulluğu, kavgaları, zorlukları birlikte aştık. Ne fırtınalar çıktı, biz birbirimize can simidi gibi sarıldık. Ekmek bulamadığımız günler oldu, ama birlikte başardık. Çocuklarımız oldu ve hayat yavaş yavaş düzene girmeye başladı, sanki bulutların arasından güneş doğuyordu. 2000’lerin başında işler iyi gitmeye başladı. Kocam küçük bir mağaza zinciri kurdu ve istikrarlı bir gelir elde etmeye başladık. İşlerini kimseye güvenmeyip kendisi yürütüyordu ki işler ters gitmesin. Onun işlerine karışmazdım, çalışanların isimlerini bile bilmezdim. Ama meğer o, o ikinci hayatını işte orada bulmuş.
Çalışanlardan genç ve enerjik biri birkaç yıl yanında çalışmış, sonra doğum iznine ayrılmış. Evet, kocama bir oğlan doğurmuş — 15 yıl önce. Bunca yıl sır içinde yaşadım, o ise benim ile diğer kadın arasında gidip geldi. Oğlumuz olduğunda 46, kadının ise sadece 33 yaşındaydı. O zamandan beri başladı “gece balık avları”, “iş gezileri” ve başka masallar. Hatta şüphe çekmemek için eve balık bile getirdi. Sözde yurt dışına mal almaya gidiyor, ama aslında onların yanındaydı. Nasıl bu kadar kör olabilirdim? Bu ihaneti nasıl göremedim?
Asla şüphe duymadım. Tüm bu yıllar boyunca beni sadakatinde şüpheye düşürecek bir şey yapmamıştı. O sevecen, ilgili, daima yanımdaydı — ya da ben öyle sanıyordum. Ancak en korkuncu, bazı arkadaşlarımızın en başından beri bildikleriydi. Sessiz kalmışlar, gözlerimi açmaktan korkmuşlar. Düşünmüşler ki, vazgeçip tamamen bana dönecek. Yanıldılar.
Yılbaşından sonra işten ayrıldım. Neden çalışayım ki, kocamın firması bizi fazlasıyla geçindiriyorken? Ama sonra mağazalar kapanmaya başladı — belge sorunları oldu. Kocam içine kapandı, günlerce evde sinirli dolaşıyordu. Anlamadım: birikimlerimizle yıllarca rahat yaşayabilirdik! Sonra bir gün, “iş için” gitti ve telefonunu unuttu. Telefon çalıp durdu, ekranda bir erkek ismi gördüm, açıp geri döneceğini söylemek istedim. Ama karşıdan bir kadın sesi geldi:
— Aşkım, ne zaman döneceksin? Biz çok bekledik.
Dünya başıma yıkıldı. Tutuldum, sordum: “Siz kimsiniz? Kocamla ne alakanız var?” Sakince cevapladı:
— Ali her şeyi kendisi açıklasın. Uzun zamandır hazırlık yapıyordu.
Geri döndüğünde sarhoştu, zaten ne duyacağımı biliyordum. Her şeyi ortaya döktü: 15 yıldır iki aileyle birden yaşıyormuş. Bunun benim suçum olduğunu söyledi — sağlığım üzerine daha fazla düşünmeye başlamışım, ona daha az ilgi göstermişim. O genç çalışanla sadece eğlenmek istemiş, ama hamile kalmış. Oğlan doğduktan sonra şaşkınlık içinde kalmış, kimi seçeceğini bilememiş ve sonunda seçmemiş — iki hayat yaşamış. Meğer gizlice başka bir mağaza açmış ve tüm gelirini o aileye harcamış. Benim acımı umursamıyormuş.
Şimdi karşımda diz çöküyor, aşkına yeminler ediyor, ondan kopacağını söylüyor. Ama oğlunu bırakmak istemiyor — çocuğu terk edemeyeceğini dile getiriyor. Ben ise böyle yaşayamam. Her bakışı, her sözü artık bana zehir. Onu her adımında, her nefesinde sorgulayacağım. Bu yara çok derin, iyileşmez. Tek çıkar yol görüyorum — boşanmak. İnşa ettiğimiz her şeyi yok etti, geri dönüş olmadığını düşünüyorum.
Ali, ona bir şans vermemi istiyor, ama nasıl verebilirim ki? Nasıl 15 yıl yüzüme yalan söyleyen biriyle yaşarım? Ona baktığımda sadece bir yabancı görüyorum. Siz ne düşünüyorsunuz? Evliliğimizi kurtarma umudu var mı? Yoksa haklı mıyım, bu cehennemden çıkma zamanım geldi mi? İkilemdeyim ve korkuyorum. Lütfen yardım edin, ne yapmalıyım?
