Üçüncü Deneme
Aylin beyaz önlüğünü giydi, masasına oturdu ve sandalyesine yaslandı. Gözlerini kapayıp sakinleşmeye ve işe odaklanmaya çalıştı. Tam o sırada kapı çalındı. “Kim o şimdi? Biraz soluk almayı bile çok görüyorlar,” diye düşündü içinden Aylin Hanım.
Cevap vermeden kapı aralandı ve bir adam başını uzattı.
“Girebilir miyim?”
Aylin Hanım sert bir bakış fırlattı.
“Muayene saat iki’de başlıyor,” diye kesin bir dille belirtti ve eline tutuşturduğu bir evrakı okur gibi yaptı.
Bir süre sonra göz ucuyla kapıya baktı. Adamın kafası hâlâ aralıktaydı.
“Size Türkçe olarak söyledim ya,” diye sinirli bir tonla konuştu, ama adam yerinden kıpırdamadı.
“İki oldu bile,” dedi adam, başını iki pencere arasındaki duvar saatine doğru çevirerek.
Aylin Hanım saate baktı. Akrep tam on ikinin üzerindeydi. Muayene zamanı gelmişti. Zaten kötü olan ruh hâli iyice bozuldu.
“Buyurun,” diye iç çekerek izin verdi.
Kapı tamamen açıldı ve içeri genç bir adam girdi. Ona alışkın olduğu mesleki gözlerle baktı. Hasta gAdam gülümseyerek masasına yaklaştı ve “Biliyor musunuz Aylin Hanım, bu sabah bir rüya gördüm, siz de vardınız içinde,” diyerek sözlerine başladı.
