Elif inatla telefonun zilini kapatıyor, ama Kerem tekrar tekrar arıyordu.
“Elif, aç artık. Daha ne kadar bekleyeceksin?” Odaya bir anda Fatma girdi. “Ya aç konuş ya da telefonunu kapat, cevap vermeyeceksen.” Kapıyı sertçe çarparak çıktı.
Elif telefonunu kapattı ve koltuğun öbür ucuna fırlattı. Zaten uzun süredir bunu yapmayı dElif, sonunda telefonunu tamamen susturdu ve başını yastığa gömdü, içinde Kerem’in ona bir daha asla dönmeyeceği korkusuyla titrerken, dışarıda yağmur sessizce camlara vuruyordu.
