**Günlük**
Bugün hiç beklemediğim bir mesaj aldım: *”Nurten Hanım, merhaba. Ben Elif, gelecekteki gelininiz. Görüşmek, konuşmak istiyorum. Size uygun zaman ve yer nedir?”*
Nurten Hanımın içine bir sıkıntı çöktü. Özellikle “gelecekteki gelin” sözleri yüzünden. Bu neyin nesiydi? Oğlum Emre, böyle bir şeyden hiç bahsetmemişti.
*”Merhaba Elif. Bugün akşam saat 18.00’de evde olacağım, beklerim.”*
“Aklından neler geçiriyor acaba? Yoksa hamile mi kaldı? Tabii ya Özellikle yapmıştır bunu, Emreyi evliliğe zorlamak için. Biliriz biz bu oyunları.”
“Bu çocuk ne düşünüyor ki? Bizim seviyemizde değil bu kız. Emre gibi mi? Geleceği parlak bir mimar. Kendi evi, arabası, yakışıklı, zeki. Herkesin gıpta ettiği bir damat adayı. Her kız onunla evlenmek isterdi, ama hayır, bu kızı seçti işte”
Nurten Hanım evi topladı, alışverişe çıktı. İçi bir türlü rahat değildi.
Elifi birkaç kez görmüştü ve ilk tanıştıkları andan itibaren sevmemişti. Emre, onu tanıştırmaya getirmişti, sonra çay içmeye, sohbet etmeye Her seferinde Nurten Hanım, oğluna bu kız hakkında düşündüklerini söylemişti.
*”Oğlum, başka kız mı kalmadı? Neden o? Ne var onda? Gösterişsiz, zayıf, ufacık. Bizim zamanımızda erkekler çok farklı kızları beğenirdi! Hem de sana hiç yakışmıyor!”*
*”Anne, onu seviyorum ve bana göre o en güzeli! Üstelik yemekleri de harika! İşkembe çorbasına bayılıyorum!”*
Bu sözler özellikle canını yakmıştı. Eskiden hep onun yemeklerini överdi, şimdi bu “harika kız”ın çorbası daha lezzetliymiş.
Elif tam zamanında geldi. Yanında kremalı pasta getirmiştiNurten Hanımın favorisiydi. “Ne kadar kurnaz, gözüme girmeye çalışıyor” diye düşündü.
*”Nurten Hanım, lafı dolandırmayayım. Emre bana evlenme teklif etti, ben de kabul ettim. Size söylemek için doğru zamanı bekliyor. Sizin tepkinizden çekiniyor.”*
*”Tabii sevinirim! Neden sevinmeyeyim?”* dedi içindeki alayla.
*”Sizinle bir anlaşma yapmak istiyorum. Beni dinler misiniz, lütfen?”*
*”Biliyorum ki Emreyi tek başınıza büyüttünüz. Evliliğiniz, çocuk haberinden sonra oldu, mutlu bir aile hayatı olmadı. Eşiniz sizi terk etti. Beni de annem tek başına büyüttü, babamı genç yaşta kaybettik. O yüzden eksik bir ailede büyümenin ne demek olduğunu biliyorum.”*
*”Tüm sevginizi, emeğinizi oğlunuza verdiniz. Size çok teşekkür ederim. Çok nazik, duyarlı, iyi bir insan olmuş. Bu sizin başarınız. Gurur duyacak bir evladınız var.”*
Nurten Hanım onaylarcasına başını salladı. Doğruydu. Emrenin böyle biri olması onun eseriydi.
Elif devam etti:
*”Siz, oğlunuzun güzel, başarılı, zengin bir kızla evlenmesini hayal ediyorsunuz. Sonra karşınıza ben çıktım. Ufak tefek, sıradan bir aileden, mütevazı bir maaşla çalışıyorum. Sizin gözünüzde, oğlunuz için kötü bir seçimim. Şimdi ne yapacağınızı bilemiyorsunuz, değil mi?”*
Nurten Hanım omuzlarını silkti ve başını salladı. Aynen öyle.
*”Bakın, şöyle olacak. Emre sizi dinlemeyecek. Kesin kararlı. Siz ısrar ettikçe aranız bozulacak. Düğünümüze gelmeyeceksiniz tabii ki. Oğlunuz söz dinlemedi ya! Sonra herkese anlatacaksınız: ‘Bu çocuk ne nankör
