Kocamın cebinde iki adet Boğaz turu bileti bulduğumda aynen böyle davrandım. Birinde ise diğer kadının adı yazıyordu.
Eşim Muratla otobüs durağında tanıştım. O gün cüzdanımı çıkarırken anahtarlarımı düşürdüm. Hava kapkaranlıktı, anahtarları bir türlü bulamıyordum. Murat hemen yardıma koştu, birlikte anahtarları bulduk. Elbette teşekkür ettim. Şansımıza, ikimizin de bineceği otobüs aynıydı.
Murat, beni evin kapısına kadar bıraktı. Görüşmeye başladık, altı ay sonra ise nikah masasına oturduk. Murat seni görür görmez aşık oldum, dedi hep. Dürüst olmak gerekirse, gerçekten iyi geçiniyorduk. Üç yıl göz açıp kapayıncaya kadar geçti. Sonra Murat yeni bir işe başladı. Kısa sürede değişmeye başladı ama ben hep sessiz kaldım, Acaba kafam mı kuruntu yapıyor? diye düşündüm. Ta ki bir gün o meşhur iş seyahati haberini alıncaya kadar
Murat duş alırken ben de şu pantolonu makineye atayım dedim. Cepleri kontrol ederken iki Boğaz turu biletiyle karşılaşmaz mıyım! Üstelik birinde bir kız ismi; bana hiç yabancı değil, ama O an anladım ki, kocam beni fena kandırıyor. Güvenimi ve sevgimi resmen paspas etmiş.
Çılgına döndüm. Yani insan bu kadar sever, bu kadar güvenir mi Hiçbir şey belli etmedim Murata. Eski sınıf arkadaşım, her zaman iyi anlaştığım Borayı aradım. Yardımını rica ettim ve planı kurduk. Muratın o kızla gideceği mekâna Bora ile el ele gittik. Bora ile birbirine aşık iki sevgili gibi rol yaptık. Kocam bizi görür görmez üstümüze geldi, Sen beni aldatıyor musun? diye olay çıkardı. Ben de tam o anda cevabı patlattım:
Sen beni aldatınca iyi, ben seni aldatınca kötü mü! Yerine de hemen adam buldum bak, zor olmadı!
Bu arada, Muratın sevgilisi Zeynep tam yanımızdaydı. O kadar şaşırdı ki Meğerse Zeynep de Muratın evli olduğunu bilmiyormuş. Ne bana sadık kalmış, ne ona. Nihayetinde Muratla boşandık, affetmem mümkün değildi.
Altı ay sonra Borayla evlendim, çok mutluyum valla. Zeynep ile Murat ise hemen ayrıldılar. Zavallı kız, adamın evli olduğunu gizlediğini öğrenince bir daha yüzüne bile bakmamışGeçmişin yalanlarını, kırık dökük güvenleri Boğazdan uğurladım bir gün. Yanımda Bora, elimde çayım, güneşe karşı gülümsedim. Artık eski ben yoktum; korkularımla değil, umutlarımla yürüyordum. O Boğaz turu bileti hâlâ sandığımda durur; bana neyi seçtiğimi, kim olmayı hak ettiğimi hatırlatsın diye. Bir zamanlar terk edildim sandım, şimdi kendimi yeniden buldum. Ve en güzeli, artık bana ait bir hikâyem var: Sadık, neşeli, yeni bir hayat.




