Kanka, sana anlatmam lazım, içimi dökmek istiyorum Ben ve eşim tam 12 yıldır beraberiz. Fena bir hikaye sayılmaz, değil mi? En başlarda her şey harikaydı; ben işe gidip geliyordum, o da evle ilgileniyordu, bana iki harika çocuk verdi bir kızımız ve bir oğlumuz var.
Geçenlerde işte terfi aldım, maaş arttı, haliyle evin geliri de yükseldi. Aslında tam sevinç zamanıydı ama nereden baksan sıkıntı çıktı. Eşim birden bire tam anlamıyla dizi bağımlısı oldu. Düşünebiliyor musun; polisiye, romantik, hatta Kore dizilerine sarmış, son moda ne varsa izliyor.
Aslında dizi izlese, moral bulsa ne güzel Ama bir süre sonra neredeyse tüm vakti ekran karşısında geçirmeye başladı. Ev temizliği, yemek yapmak hak getire Ben yerele bir şey deyince de Sipariş veririz, bütçe de uygun diyor. E iyi hoş da, her gün tıkır tıkır dışarıdan mı yesinler bu çocuklar?
Ayrıca, eşim de iyice kilo aldı çünkü bütün günü kanepede geçirip, önünden atıştırmalıklar eksik olmuyor. Dikkatini başka yöne çekmek istedim, birlikte spora, yüzmeye gidelim dedim. Çok yorgunum, diyor. Neyden yoruluyorsa artık? Sonra buna bir çözüm bulmak için evi dip köşe temizlesin diye temizlikçi çağırdım. Meğer bu onun için Artık hiç uğraşmama gerek yok, demekmiş. Çocuklarla bile az ilgileniyor; hep o dizilerin başında.
Vallahi ne yapacağımı şaşırdım. Eskiden hayat dolu, yüzü gülen, bir o kadar da akıllı bir kadınken, şimdi adeta ekranın içinde yaşamaya başladı. İşten yorgun argın geliyorum, çamaşır makinesini ben dolduruyorum, çocuklarla ders çalışmak yine bana kalıyor. Kayınvalidem desen, zaten bana baştan beri sıcak bakmazdı; şimdi de kızını sürekli haklı buluyor. Oradan da zerre destek yok anlayacağın.
Kafam çok karışık, boşanmayı bile düşünüyorum artık. Çocuklara acıyorum, asıl onlar perişan oluyor bu durumda. Vallahi, ne yapacağım, nasıl toparlarım hiç bilmiyorum, bu işin çıkışı var mı sence?
