Adamı çocukluğumdan beri tanırım. Aynı apartman bahçesinde otururduk ve haliyle arkadaş olmuştuk. Gençliğe adım attığımızda, arkadaş grubumuzla birlikte Kadıköye iner, ya sahilde gezinir ya da bir bankta oturur muhabbet ederdik. Kızlarla olan ilişkilerimizi pek ciddiye almazdık. Bizim için daha çok arkadaşlarımızın tepkisi önemliydi; sonuçta dostlar arasında rezil olmak istemezdik.
Sonra ben askere gittim, Adam ise bir şekilde askerlikten yırtmayı başardı. Askerlik sonrası bir işi kaptım, ardından da evlendim. Eşimle tam on yıl evli kaldık, iki çocuğumuz oldu. Ama yıllar geçtikçe birbirimize yabancılaştığımızı, aynı evin içinde farklı dünyalarda yaşadığımızı fark ettik. Kavga gürültü derken, artık aynı çatı altında kalmamamız gerektiğine kanaat getirdik ve kısa sürede boşandık.
Boşandıktan iki yıl sonra, bir gün tesadüfen Adamla karşılaştım. On iki yılda epeyce değişmişti, hayli kilo almıştı.
Bir kafeye oturup uzun uzun dertleştik. Meğer Adam da boşanmış, yeni bir hayat kurmanın yollarını arıyormuş. Aradan bir sene geçti. Ben bir hanımla tanışıp evlendim. Sonra yine öylesine bir gün Adama denk geldim; onun da hayatında yeni bir kadın vardı. Ama karısını hiç sevmedim, açıkçası epey kiloluydu.
Ne buldun bu kadında? dedim dayanamayarak.
Adam ise bana, onun çok iyi bir temizlikçi ve mükemmel bir aşçı olduğunu söyledi.
Hem bana huzur veriyor, dedi. Rahat rahat biramı içip maç izleyebiliyorum, arkadaşlarla dışarıya çıkabiliyorum. Hiçbir şeyime karışmıyor; tam istediğim gibi bir kadın. Bana yasaklar koymuyor, rahatımı bozmuyor.
Duyduklarıma şaşırdım. Çünkü benim gözümde hayatımdaki kadın bambaşka bir anlam taşıyor. Elbette bir kadının güzel yemek pişirmesi, evi çekip çevirmesi hoşuma gider; ama benim için en önemlisi, birbirimize duyduğumuz sevgi.
Kimisi için temiz bir ev, güzel yemek ön plandadır. Ama ben, hayatımda sevdiğim kadınla aynı frekansta olmayı, bir bütün hâlinde hareket etmeyi isterim. Birbirimize saygı duyup, iyi anlaşmamız lazım. Ortak ilgi alanlarımız olması çok kıymetli. Mesela ben ve eşim, birlikte mutfağa girip yemek yapar, birlikte evi toplarız.
İki kişi, aynı bisiklete binip aynı yöne pedal çevirdiğinde, yola birlikte devam etmeleri çok daha kolay olur.
Sizce de öyle değil mi?
