Arkadaşım Elif, beş yıldır yılbaşını kutlamıyor. Ne bir çam ağacı alıyor, ne evini süslüyor, ne de renkli ışıklar asıyor. Elif yılbaşı için yemek hazırlamak ya da çok sayıdaki ailesi ve dostlarına hediye almak için de kendini yormuyor. İnsanlar onun bu tavrını duyunca genelde çok şaşırıyorlar. Elifin bir depresyon sorunu yok, başka rahatsızlıkları da yok, ailesi ve dostları var; o sadece bir gün, bu günü kutlamamaya karar verdi ve tam beş yıl boyunca kararına sadık kaldı. Elif için 31 Aralık, takvimdeki başka bir gün sadece. Kimseyi kendisinin yaptığı seçimin doğruluğuna ikna etmeye çalışmıyor, ama bundan da vazgeçmeye hiç niyeti yok.
İlk başta, Elif yılbaşı gecesi yalnız kalmaktan korkuyordu. O dönem sevgilisi yoktu, anne babası yılbaşını dışarıda geçiriyordu, arkadaşlarıysa neşeli, kalabalık gruplar içinde kutluyorlardı. Elif böylece evde yalnız kaldı. Ama o gece beklediği gibi hiçbir korkunç şey yaşanmadı. Kız, sevdiklerini önceden arayıp tebrik etti, kendine güzel bir akşam yemeği hazırladı ve sonra uzun, sıcak bir banyo yaptı. Yılbaşında nasıl girersen, yılın öyle geçer deyişinin anlamını işte tam o akşam anladı. O gece, Elif kendini fazladan mutfakta harap etmemiş, saatlerce temizlik yapmamış, koşturup durmamıştı; aksine, arkadaşlarının yanında olmadan, alkole de ihtiyaç duymadan kendi başına huzur içinde dinlenebilmişti.
Kutlamalardan sonra Elif, bu tavrının bir başka faydasını daha gördü: Yılbaşı için bütçeden hiçbir şey eksilmemişti. Çam ağacı, süslemeler, yiyecek-içecekler, hediye paketleri derken ciddi bir harcamadan kurtulmuştu. Kutlama yoksa, doğal olarak bu giderler de kolayca ortadan kalkmıştı.
Ayrıca zamanını da boşa harcamamıştı; saatlerce mutfakta bir şeyler hazırlamak, temizlik yapmak zorunda kalmamıştı. Kutlama için saça başa saatler harcamamıştı. Birçok ev sahibi gece yarısı masaya oturduğunda, o gün ne kadar yorulduklarını düşünüp, aslında gelecek yılı hayal edecek güç bile bulamaz.
Elif hediye telaşesini de bırakmıştı geride. Artık kalabalık ve tıklım tıklım mağazalarda insanlarla itişip kakışmıyor, maaşını ona buna hediye almak uğruna tüketmiyordu. Büyük aile ve arkadaş topluluğuyla kutlanan yılbaşı masraflarıyla karşılaştırıldığında, aynı parayla sıcak bir ülkeye tatile gitmek bile daha kârlı geliyordu. Sonuçta, eğlenmek için illa yılbaşını beklemeye gerek yok, istenilen herhangi bir günde kutlama yapılabilir; yılın sonunda ise biraz sakinleşip, geride kalan yılı değerlendirip yeni planlar yapmak için kendine zaman ayırmak daha iyi.
Elife çoğu konuda hak veriyorum. Onun neden böyle düşündüğünü sonuna kadar dinleyenler de çoğunlukla aynı fikirde oluyor. Ne var ki çoğu kişi neden kutlamadığını öğrenmek yerine hemen yargılıyor ya da arkasında para sıkıntısı gibi gizli sebepler arıyor.
Elif bu gibi yorumlara hiç kafa yormuyor. Bir gün çocuğu olursa onlara güzel bir kutlama yapıp çam ağacı süslemeyi, hediye almayı düşünüyor; ama kendisi açısından hâlâ bu yaklaşımı değiştirmeye niyetli değil. Sonuçta eski yılı nasıl uğurlayacağımıza ve yeni yıla nasıl gireceğimize herkes kendisi karar verir. İsterseniz, herhangi bir günü bayrama çevirmek sizin elinizde.
Bizim yılbaşında kocaman bir grubumuz olur, ben hazırlık yapmayı severim ama Elifi de çok iyi anlıyorum. Eğer o gün yalnız olursam, muhtemelen yastığa başımı koyup ağlamam; herhalde o günü de huzurlu, sakin bir şekilde dinlenerek ve kendime vakit ayırarak geçirirdim.
