Bir buçuk yıl önce, eşimle birlikte ilk kez anne-baba olduk. Güzel bir kızımız dünyaya geldi. Yıl bu yıl, kızımız henüz minicik olmasına rağmen, eşimle beraber tatile gitmeye karar verdik. Annem bizi ziyarete geldiğinde bu planımızı anlattım.
Annem dedi ki:
Küçük bir çocukla nasıl dinleneceksiniz? Onunla tatile gitmek, istediğiniz gibi bir tatil olmaz. Komşum geçenlerde tatilden döndü, çocukları torunlarını bıraktı ona baksın diye. Ben de giderim ama, maalesef param yok.
Tabii ki, annemin ne demek istediğini hemen anladım ama o anda bir şey söylemedim. Eşimle konuşup düşünmeye karar verdim. Ertesi gün ise, anneme birlikte gelmesini istediğimizi ilettim. Ama ona açık konuştum:
Bak anneciğim, eşim senin masraflarının tamamını karşılayacak. Sana özel bir oda ayarlanacak, biletlerini biz alacağız. Hatta küçük harcamaların için de sana biraz Türk lirası vereceğiz. Ama orada bize yardımcı olacaksın. Üstelik, ekstra para da veririm! Yeter ki eşim bundan haberdar olmasın!
Annem sevinçle kabul etti. Sonra hep birlikte uçağa bindik. İlk günü birlikte geçirdik, uçak yolculuğu yorucuydu ve erken yattık. Ertesi gün, eşim anneme şu teklifi yaptı:
Bu akşam torununu kendi odana alabilir misin? Biz dışarı çıkıp bir restoranda baş başa yemek yemek istiyoruz!
Annem hemen cevapladı:
Çok isterdim ama kusura bakmayın, mümkün değil. Dün iki tane tura katılmak için bilet aldım, sabah erkenden gidiyorum!
Anne, bir dakika! Ne oluyor? Yardım etmeye geldin diye anlaştık baştan! dedim.
Sadece iki günlük tura katıldım, iki günümü kendime ayırdım. Sonra sizinle ilgileneceğim, söz veriyorum! dedi annem.
Bunu kabul ettik. İki gün sonra tekrar annem geldi ve dedi ki:
Sanırım biraz grip oldum! Sen ilgilen kızınla. Onu hasta etmek istemem!
Anne, hasta falan değilsin bence. Ne burnun akıyor, ne öksürüyorsun! dedim şaşkınlıkla.
Bir hafta bu şekilde geçti. Annem sürekli hastaymış gibi yakındı. Sonra annemi dondurma yerken gördüm.
Anne! Ne yapıyorsun? Hani boğazın ağrıyordu? Yoksa hiç hasta falan değildin ve bize günlerdir yalan mı söyledin? dedim.
E ben de dinlenmek istiyorum! Ben de çalışıyorum, ben de çok yoruluyorum! Ben senin bakıcın değilim ki! dedi annem.
Bu cevap karşısında çok sinirlendim:
Ama biz sana tatilin masraflarını ödedik, karşılığında bize yardım edecektin. Ama sen keyfine bakıyorsun! diye tepki gösterdim.
Çok kırıldım anneme. Tatil bitene kadar bir daha konuşmadım onunla. Eve döndük ama iletişimimiz hala yok. Aradan üç ay geçti, hala annemin bu yaptığını affedemiyorum…
