Annemle kısa süre önce çok büyük bir kavga ettik. Çünkü aynı evde yaşıyoruz ve annem yıllardır beni başka bir yere taşınmam için zorluyor. Tabii ki başaramadı, çünkü resmi olarak burada ikamet ediyorum. Bu süreçte neler neler duydum, anlatamam. Halbuki akrabalarımızla iyi ilişkiler kurmak istiyordum.
Belki siz de 30 yaşında annesiyle yaşamanın tuhaf olduğunu düşünüyorsunuzdur, ki sizle hemfikirim. Fakat eşimle evlendiğimizde başka seçeneğimiz yoktu. Sonra çocuklarımız doğdu, taşınmaya vakit bulamadık.
Para da zaten çoğu zaman yok. Maaşım düşük, eşim evden çalışıyor; sipariş geldiği zaman kazanıyor, bazen haftalarca iş olmuyor. Geliri tamamen buna bağlı. Araba kredimizi anca ödeyebiliyoruz, çünkü arabaya gerçekten ihtiyacımız vardı. Annem de bundan hiç memnun değil.
Bu yüzden hâlâ annemle aynı çatı altında yaşıyoruz. Aslına bakarsanız, faturaları ve market giderlerini paylaşmak çok daha kolay oluyor. Ayrıca oğullarımı her zaman anneme bırakabiliyorum, bu açıdan oldukça avantajlı. Fakat son iki yıldır annem rahatsız, sürekli yeni bir daire almamız gerektiğini ima ediyor, taşınmamız için baskı yapıyor.
Keşke gerçekten alabilsek, ama nereden böyle bir para bulalım? Başlarda çok fazla belli etmiyordu, ben de sakin şekilde anlatıyordum, böyle bir imkânımız yok ama yavaş yavaş bu iş için para biriktiriyoruz diyordum. Zamanla bu konuşmalar çekilmez hale geldi, sürekli kavga etmeye başladık.
Eşim işin içine girmek istemiyor, kayınvalidesiyle sorun yaşamaktan korkuyor, onu da anlıyorum; ama çoğu zaman desteğini arıyorum.
Ne yapabilir ki? En mantıklı çözüm yeni bir daire almak, ama araba kredisi bitmeden bu asla mümkün değil.
Annemin yaşlılığında huzur istemesi gayet doğal, fakat bizi evden kovmak için bir sebep değil bence. Üstelik annem bu evi bana bırakacağını defalarca söyledi, o zaman neden taşınıp perişan olalım?
Geçenlerde çok büyük bir kavga ettik ve o zamandan beri birbirimizle konuşmuyoruz. İşin aslı, dayım vefat etti ve anneme bir odalı bir daire miras kaldı.
Bence harika bir haberdi, çünkü annem küçük daireye taşınabilecekti, böylece aradığı huzura kavuşabilirdi.
Ama annem ne yazık ki evini bırakmak istemediği gibi, bize de yeni daireyi vermedi. Kendi işinizi kendiniz halledin dedi.
Bu normal mi sizce? Bundan sonra nasıl iletişim kurabilirim bilmiyorum.
