Oğlumun düğününe saatler kala gördüğüm bir şey, hayatımın alışılmış düzenini kökünden sarstı.
Oğlumun düğününe sadece birkaç saat kala, alıştığım huzurlu tablo tamamen yıkıldı.
Kocamı, oğlumun nişanlısıyla öpüşürken yakaladım. Kavga çıkarıp düğünü bozmaya karar vermişken, Oğuz beni durdurdu ve herkesi susturan bir plan önerdi.
Her Şeyi Değiştiren O Sabah
Evin içinde şakayık çiçeklerinin, yeni ütülenmiş çarşafların ve vanilyalı mumların kokusu vardı. Aynanın önünde koyu lacivert ipek elbisemin tokasını düzeltiyor, göğsümdeki o sıkıntının sadece oğlunun düğün gününde bir annenin heyecanı olduğuna kendimi inandırmaya çalışıyordum.
Oğuz aylarca, arka bahçemizdeki düğün için hazırlık yapmıştı. Çınar ağaçlarının altında bir yaylı çalgılar dörtlüsü müzik çalacaktı, yol kenarlarına ise beyaz orkide aranjmanları konmuştu. Oğuzun hazırlanışını izlerken onun için sessiz bir gurur duyuyordum.
Kocam Timur sabah tuhaf bir huzursuzluk içindeydi. Sürekli odadan odaya gezip saatine bakıp duruyordu. Ona takılıp, oğlunun büyüdüğünü kabullenemediğini şakayla karşıladım.
Kutlama sırasında misafirlere göstermek için, onu, çalışma odasından eski aile albümümüzü getirmeye yolladım. Başını sallayıp koridora gitti.
Fakat yarım saate yakın geri dönmeyince, kendim inip bakmaya karar verdim.
Çalışma odasının kapısı aralıktı. Hafifçe ittim ve o an, hayatımın artık eskisi gibi olmayacağını anladım.
Timur, oğlumuzun birkaç saat sonra evleneceği Melikenin hemen yanında duruyordu. Ellerini onun beline yerleştirmiş, Melike ise parmaklarını Timurun bembeyaz saçlarında gezdiriyordu. Korkacak kadar az zamanları kalmış gibi öpüşüyorlardı.
Donup kaldım. İçimden öfke yükseldi ve odaya dalmak üzereydim ki, koridorun aynasında başka birini fark ettim.
Asıl Gerçeği Önceden Bilen
Oğuzdu bu. Koyu takım elbisesiyle, olup biteni soğukkanlı bir şekilde izliyordu.
Anne, oraya girme, dedi kısık bir sesle yanımdan.
Şaşkınlıkla ona döndüm. Yumuşakça elimi tuttu ve beni mutfağa götürdü.
Düğünü durdurmamız gerek! dedim sinirle.
Kafasını salladı.
Hayır, düğün yapılacak.
Tam olarak ne demek istediğini anlamamıştım ki, telefonu cebinden çıkarıp bana fotoğraflar, yazışmalar ve ekran görüntüleri gösterdi. Melike ile babası arasında bir şeyler döndüğünden uzun süredir şüpheleniyor, ikisini bazen takip ediyormuş. Oteller, gizli buluşmalar, sahte isimlerle akşam yemekleri Kanıtlar çok açıktı.
Ama bunlarla bitmiyordu.
Timur neredeyse bir yıldır, benim şahsi emeklilik hesaplarımdan benim e-imzamı taklit ederek, düzenli olarak yüklü miktarda para aktarıyordu. Melike de çalıştığı şirketteki hesaplardan para kaçırmıştı. Düğünden sonra birlikte kaybolmak için birikim yapıyorlarmış.
Bir Sır Daha
Tam o anda kapıdan kız kardeşim Yıldız girdi emekli mali polis. Elinde, banka dökümleri, para transferlerine dair belgeler ve Timurun parayı gizlemek için kullandığı aracı firmaya ait bilgiler vardı.
Ama her şeyden ağır basan başka bir gerçek vardı.
Meğer on beş yıl önce Timurun bir iş arkadaşından olan bir kızı olmuş: Derya adında. Fotoğrafına bakarken, aslında yıllardır yanı başımda gerçek yüzünü hiç bilmediğim biriyle yaşadığımı idrak ettim.
Karar
Düğünü hemen iptal edersek her şeyi inkâr edecekler, dedi Oğuz. Bu yüzden tören başlamalı.
Nikâh memuru klasik soruyu sorduğunda herkesin önünde gerçekleri göstereceğiz.
Derin bir nefes aldım ve kabul ettim.
Tören
Akşamüstü bahçe altın sarısı gün ışığıyla dolmuştu. Misafirler gülümsüyor, sohbet ediyor ve heyecanla düğünün başlamasını bekliyordu. Timur, nikâh masasının yanında herkesi rahat bir tavırla selamlıyordu.
Melike dantelden bir gelinlikle yavaşça yürüyordu.
Nikâh memuru o klasik soruyu sordu:
Bu evliliğe itirazı olan var mı?
Yerimden kalktım.
Elimde projektörün kumandası vardı.
Herkesin görmesi gereken bir şey var, dedim.
Ekranda aile fotoğrafları yerine, Timur ile Melikenin bir otelin önünde sarmaş dolaş olduğu anlar belirdi. Sonra para transferi belgeleri çıktı. Ardından Deryanın fotoğrafı geldi.
Bahçeden bir uğultu yükseldi.
Hemen kapat şunu, diye hırladı Timur.
Herkes görsün, dedi Oğuz kararlılıkla.
Birkaç dakika sonra resmi araçlar kapının önüne yanaştı. Memurlar gelip Timur ve Melikeyi götürdü.
Sonrası
Düğün yapılamadı. Fakat haftalar sonra, Derya bizimle iletişime geçti. Deniz kenarındaki küçük bir kafede buluştuk. O da bizim gibi yıllarca kandırılmış bir insandı, acımıza sebep değil, derman olmuştu.
Oğuz ona hemen ablası gibi davrandı.
Evi satıp, deniz manzaralı küçük bir apartman dairesine geçtim. Sabahları uzun zaman sonra yeniden resim yapmaya başladım.
O gün, bir kocamı ve gelin adayımı kaybettim. Ama hakikati, huzuru ve ailemin yeni bir parçasını buldum.
Bazen hayat alışılagelmiş düzeni yıkar; çünkü gerçek ve huzur dolu bir gelecek için yeni bir başlangıca yer açılması gerekir. Oğlumun düğünü olması beklenen gün, hepimiz için yepyeni bir hayatın ilk günü oldu.
