Artık kayınvalideme güvenmiyorum: Affedemeyeceğim bir hata
Arkadaşımın adı Elif. Oğlunu tek başına büyütüyor. Eşi, çocuk doğmadan çok önce terk etmiş onları. O günden beri her şeyi tek başına sırtlıyor – kreş telaşlarından hastane koridorlarına, uykusuz gecelere kadar… Oğlu şimdi altı yaşında ve ciddi bir gıda alerjisiyle mücadele ediyor. Tıbbi raporlar, testler, alerji uzmanıyla bitmek bilmeyen randevular… Bunlar artık onların hayatının bir parçası.
Elif, oğlunun yediklerine büyük bir dikkatle özen gösteriyor. Süt ürünlerine, çikolataya, kuruyemişlere ve bazı meyvelere alerjisi var. Diyetinden en ufak bir sapma, kaşıntılı kızarıklıklara, bazen de ödemlere ve aşırı halsizliğe yol açıyor. Ancak birçok genç anne gibi onun da hayatında “zor” bir akraba var: Herkesten daha çok bildiğini düşünen, “Eskiden çocuklar her şeyi yerdi, hiçbir şey olmazdı,” diyen kayınvalidesi.
Bir gün Elif’in acilen dişçiye gitmesi gerekti. Anesteziyle bir diş çekimi ve sonrasında iyileşme süreci… Bir saat değil, neredeyse yarım günlük bir işti. Kliniğe çocukla gidilmezdi tabii. Başka çaresi olmayan Elif, oğlunu kayınvalidesine bırakmak zorunda kaldı. Kadın her zamanki gibi, “Merak etme, ne yiyip yiyemeyeceğini biliyorum,” diyerek güvence verdi.
Elif, özenle hazırlanmış bir liste ve uygun yiyeceklerle dolu bir çanta bıraktı. Çıkarken son kez hatırlattı: “Lütfen, hiç çikolata, bisküvi ya da marketten alınmış meyve suyu verme.” Kayınvalidesi başını salladı, gülümsedi ve dinliyormuş gibi yaptı.
Birkaç saat sonra Elif döndüğünde, hemen bir şeylerin ters gittiğini anladı. Oğlunun yüzü kızarıklıklarla kaplıydı, yanakları kıpkırmızıydı, halsiz görünüyor ve sürekli kollarını kaşıyordu. Sorduğunda çocuk dürüstçe itiraf etti: “Anneanne bana kek, şeker ve reçelli çay verdi. Senin abarttığını söyledi, biraz tatlı zarar vermezmiş.”
Elif, öfkeyle kayınvalidesinin yanına koştu ve doktorların kesin talimatlarını nasıl çiğneyebildiğini sordu. Aldığı cevap kanını dondurdu:
“Yeter artık! Ne alerjisiymiş? Hepsi uydurma. Eskiden böyle şeyler olmazdı, çocuklar sapasağlam büyürdü. Şimdi moda oldu, çocukları ilaçlara boğuyorlar. Bir sürü hastalık uyduruyorlar. Bu çocuğun gerçek yiyeceklere ihtiyacı var, senin diyet kâbusuna değil!”
“Anafilaksiye neden olabileceğinizin farkında mısınız?” Elif’in sesi titriyordu. “Ya nefesi kesilseydi? YetişemeseElif o an kararını verdi, kayınvalidesinin bir daha asla oğlunu görmeyeceğini söyleyerek kapıyı çarpıp çıktı.
