Beklenmeyen Misafirler: Kayınvalidem Evimi Bir Aşevine Çevirdi
Aylin, eşinin ailesinin yanında hep huzursuz hissederdi. Ziyaretleri onun için tam bir işkenceydi:
“Habersiz gelince içimde bir şeyler kıpırdıyor. Görüşmemek için bahaneler arıyorum ama her seferinde kaçamıyorum. Bu insanlar beni deli ediyor. Sürekli onları doyuracak imkanım yok, hele hiç haber vermeden gelirlerse!”
Aylin’in arkadaşı, Sibel de kayınvalidesinin tuhaf davranışlarını fark etmişti:
“Aylin onları memnun etmek için elinden geleni yapıyor, özenle yemekler hazırlıyor. Ama kayınvalide her seferinde bir kusur buluyor. İnsanın moralini bozuyor.”
Eşinin ailesinin yemek konusunda ayrı bir titizliği vardı. Kayınvalidesi mükemmeliyetçiydi:
“Tabakta tek sayıda kanep varsa yemezdi!”
Market alışverişleri de ayrı bir eziyete dönüşürdü:
“Saatlerce ürünlerin içindekileri okur, en tazelerini seçmeye çalışır, son kullanma tarihleri yüzünden satıcılarla tartışırdı.”
Eşinin kız kardeşi, Esra da ayrı bir seçiciydi:
“Neredeyse hiçbir yemeği beğenmez, ya diyeti vardır ya da damak tadı uymaz derdi.”
Aylin artık bu kaprislere uymaktan yorulmuştu. Eşi, ailesi için özel yemekler hazırlamakta ısrar ediyordu ama Aylin emeklerinin takdir edilmediğini hissediyordu.
Bir gün kayınvalidesi arayıp birkaç saat sonra geleceklerini söyledi. Aylin’in kanı dondu:
“Bana sormadan, uygun mu diye düşünmeden, öylece geliyorlar!”
Arkadaşı Sibel’in tavsiyesine uyarak bu sefer hazırlanmamaya karar verdi:
“Uyarmayı gerek görmüyorlarsa, ben neden zamanımı ve emeğimi harcayayım?”
Kayınvalide ve kayınpeder geldiğinde hiçbir ikram göremeyince şaşırdılar. Aylin onlara kendileri bir şeyler pişirmelerini ya da yemek sipariş etmelerini önerdi. Çayını içtiler ama ortam buz gibiydi.
Kayınlar kapıyı çarparak çıkıp gittiler. Aylin kırıldıklarını biliyordu ama bir yandan da rahatlamıştı:
“Artık beni kullanamayacaklar. Misafir olarak gelmek istiyorlarsa, zamanıma ve emeğime saygı göstermeleri gerekiyor.”
Eşiyle durumu konuşup gelecek ziyaretler için sınırlar koymaya karar verdi.
