Bir sabah bahçeye çıktığımda komşumun yanında yaşlı bir kadın gördüm. Kamburlaşmış, gölgelik altındaki bankta oturuyordu. Belli ki açık havada uyuyakalmıştı.
Bu bana tuhaf geldi, çünkü komşumun hiç akrabası yoktu. Eşiyle çocukları olmamıştı, kocası da uzun bir hastalıktan sonra geçen yıl vefat etmişti. Tabii, haliyle mutsuzdu ve yalnızlıktan sıkılıyordu. Yaşlılıkta tek başına kalmıştı. Ama henüz ümitsizliğe kapılacak kadar yaşlı değildi. Bu durumu kabullenmek zorundaydı.
Komşuma gidip bu kadın hakkında bir şeyler öğrenmek istedim. Yaşlı hanımefendi kibardı, ama benimle pek konuşmadı. Komşum, gizlice, onun çok stresli olduğunu söyledi. Oğlu, Ayşe Teyze’yi reddetmişti, bu yüzden onu üzmemek en iyisiydi.
Tüm hayatını filarmonide çalışarak geçirmişti. Kocası profesördü, üniversitede ders veriyordu. Öğrencilerle olan ilişkilerinin farkındaydı, ancak ailesini yıkmak istemediği için sessiz kalmayı tercih etmişti.
Tek oğlu ve işi zamanının çoğunu alıyordu. Ayrıca evde müzik dersleri vererek çalışıyordu.
Oğlu büyüdü, üniversiteyi bitirdi ve evlendi. Torunu oldu, onu çok seviyordu. Tam o sırada kocası onu başka bir kadın için terk etmeye karar verdi, ama boşanmak istemedi.
––––––––––
Oğlu ve geleni işlerine odaklanmış, kendi işlerini büyütüyorlardı, bu yüzden onu pek ziyaret etmiyorlardı. Ama torununu bırakıyorlardı. Yaşlılık bir anda gelmişti. Bir gün kocası, sevgilisi tarafından terk edilip ona geri döndü. Genç kadından sonra, karısı ona yaşlı bir nine gibi görünüyordu ve bu durum onu rahatsız ediyordu. Onun yanında durmak ona zor geliyordu. Bir gün yine genç birini bulacağına dair umudu vardı.
Bu sırada oğlu da kendi evini almıştı. Büyük ve ferah bir evdi. Babası, oğlundan annesini yanına almasını istedi. Oğlunun bir itirazı yoktu. Kızı da büyükannesine bayılıyordu. Ama gelin…
Evlerinde yaşlı bir kadın istemiyordu. Oğlu başta geline kızdı, çünkü bu annesiydi, bu yüzden onlarla yaşayacaktı.
Tamam, ama baba evini toruna yazdırmalıydı. Ya başka biriyle evlenir de evini ona vermezse?
Oğlu, karısını memnun etmek için babasıyla konuştu ve o da evi torunun üstüne yapacağına söz verdi.
Ayşe Teyze, oğlunun evine taşınmak zorunda kaldı. Aslında kötü değildi – temiz hava, doğa, aile… Kocası fazla üzülmedi, kısa sürede yeni bir sevgili buldu. Ama boşanmak için acele etmiyordu.
Gelin hâlâ şikâyet ediyor, kaynanasına korkunç davranıyordu. Evde oturup sürekli onu aşağılıyor, bağırıyor, hatta el kaldırıyordu. Anne, oğluna hiçbir şey söylemiyordu. Torunu da annesinin yaptıklarını tekrarlamaya başladı. Bu durum karşısında Ayşe Teyze çıldırdı ve oğlundan kendi evine götürmesini istedi.
Oğlu babasını aradı ama babası kesinlikle reddetti – zaten başkasıyla yaşıyordu. Kızı ve gelini, büyükanne başka bir yerde otursun diye ısrar ettiler. Sonunda oğlu onu bir huzurevine götürmeye karar verdi. Komşum bunu öğrendi. Ortaya çıktı ki, bu yaşlı kadını uzun zamandır tanıyordu. Sonunda Ayşe Teyze’ye acıdı ve oğlunun annesini ona getirmesini ayarladı. Oğlu düzenli para vereceğine söz verdi. Ayrıca ona sık sık telefon etmesini rica etti.
––––––––––
Annesini getirdi. Ortamı beğendi. Mümkün olduğunca sık geleceğine söz verdi. Bakalım, göreceğiz. İşte bazen böyle oluyor – kişi, kendi yakınlarının istemediği bir aileye bakmak zorunda kalıyor. Yaşlı kadın nereye gidebilir ki? Hayat bir bumerang gibi; ne verirsen, sana geri döner. Anne babaya bakmak gerekir.
Yakınlarınıza karşı daha şefkatli, daha insancıl ve daha nazik olun…
