Bugün günlüğüme çok önemli bir olayı yazmak istiyorum. Kapı çaldığında içim titredi.
“İyi akşamlar, komşunuz alt kattan gürültü şikayetiyle bize başvurdu,” dedi polis memuru. “İçeri girebilir miyim?”
“Tabii,” diye kekeledim, sesim titriyordu. “Şu an çocuğu sakinleştirmeye çalışıyorum.”
Aslında korkum polisten değil, kocam Serhat’tan geliyordu. Yine beni dövmüştü, bu kez bütün rakıyı tuvalete döktüğüm için. Serhat bunu fark edince deliye dönmüştü:
“Ben erkek adamım, işten sonra rahatlamaya hakkım var! Sen evde oturuyorsun, ben ise inşaatta ter döküyorum! Git, bana bir şişe al!”
“Gitmem,” dedim. “Her gün sarhoşsun, Efe artık senden korkuyor. Henüz bir yaşında ve şimdiden her şeyi gördü! İçmeyi bırak Serhat!”
Küçük çocuğun çığlıkları arasında annesi yine dayağı yedi. Komşumuz Neriman Hanım bu gürültüyü duymuş ve her zamanki gibi şüpheli gördNeriman Hanım polisi arayarak yardım istedi, ve o gece Serhat’ın evden uzaklaştırılmasıyla hayatımızın yeni bir sayfası açıldı.
