**Bir Kaynana Hikayesi** – *İnanamazsınız kiminle tanıştım az önce!*
Ayşegül eve hızla girdi, ellerini yıkadı ve doğru mutfağa koştu. Ailesi masada onu bekliyordu.
Yemek için geç kaldığından özür dileyip heyecanla anlatmaya başladı: “İnanamazsınız kiminle tanıştım az önce! Kardeşimin bir kız arkadaşı var. Çok tatlı, neşeli, kızıl saçlı bir kız. Sanki güneş gibi! Adı Deniz. Bizim araba yıkadığımız oto yıkamada çalışıyor. Orada tanışmışlar. Galiba ciddi bir şeyler var aralarında. Ne güzel ya!” diye durmadan konuşuyordu.
Babası Mehmet Bey, tabağından başını kaldırdı, memnun bir gülümsemeyle, “İyi etmiş, oğlumun yönelimlerinden şüpheye düşmeye başlamıştım,” dedi. Annesi Fatma Hanım ise kocasının bu lafına bozuldu ve oğlunun bir oto yıkamada çalışan bir kızla tanışmasına üzüldü.
“Orada kim çalışabilir ki? Başka yere alınmayanlar işte. Ne eğitimi var ne terbiyesi. Hepsi de öyle itici şeyler zaten. Kısacası—oto yıkayıcılar! Hiçbiri bizim oğlumuza layık değil,” diye söylendi durdu.
Mehmet Bey eşine katılmadı: “Ne diyorsun sen öyle? Herkes farklıdır. Belki kız orada ek iş yapıyordur, açıktan okuyordur. Çalışmak kötü mü? Demek ki paranın kıymetini biliyor. Oğlumdan da para dilenmez, kendi kazanıyor. Sen daha görmeden nasıl karar veriyorsun? Belki çok güzel bir kızdır. Oğlum da öyle rastgele birini seçecek değil ya!”
Ama Fatma Hanım’ın tavrı değişmedi: “Gidip şu güzelliği göreceğim işte. Bizim oğlanı nasıl baştan çıkardı, öğreneceğim. Öyle bir iş çıkaracağım ki, işinden olacak! Varlıklı erkeklere göz dikmesin. Kendine daha uygun birini bulsun.”
Ertesi gün, Fatma Hanım gerçekten de oto yıkamaya gitti. Kapıdan girer girmez bağırmaya başladı: “Deniz nerede? Oğluma musallat olan kızı çağırın!” Çalışanlarla müşteri ilişkisi kurduğu için kızın işten atılmasını istedi. Ancak kapıda karşılaştığı Gül, “Öyle birini tanımıyorum, belki başka vardiyadadır, yarın gelin,” dedi. Fatma Hanım hemen “ahlaksız” Deniz’i rezil etmek istiyordu ama elinden bir şey gelmedi. Eve, “eli boş” döndü. Ama ertesi gün mutlaka geleceğine yemin etti.
Gül, Deniz’in yanına gidip, “Müşterilerle ilişkiye girmemeliydin, bu yüzden gerçekten işten atılabilirsin, kontratta bile yazıyor,” dedi. Deniz, “Biz Murat’la bir yıldır görüşüyoruz. Tanışmak bile istememiştim ama o ısrar etti, peşimi bırakmadı. Şimdi ailesiyle tanıştırmak istiyor ama ben önce üniversiteyi bitirip iyi bir iş bulayım, ondan sonra tanışırız diyorum,” diye cevap verdi.
Şu an bu işe ihtiyacı vardı çünkü üniversitede okuyor ve yurtta kalıyordu. Kendi ailesinden para almak istemiyordu. Gül, idareye bu olayı anlatmayacağına söz verdi ama Deniz’den ricası, Murat’a annesiyle konuşup oto yıkamaya bir daha gelmemesini söylemesiydi.
Akşam Murat eve geldiğinde, annesine sert bir sesle, “Ne yapmaya çalışıyorsun? Beni Deniz’le mi kırdırmak istiyorsun? Oto yıkama geçici bir iş. Hem her emek saygıyı hak eder. Onu hiç tanımıyorsun bile. O çok iyi ve akıllı bir kız. Onu seviyorum. Eğer bir daha oraya gidersen, bu evden çıkar, Deniz’i alır, kendi evime yerleşirim. Bizi bir daha göremezsin. İlişkimize karışma. Bu kızla evlenmek istiyorum. Son sözüm bu,” dedi.
Fatma Hanım hiçbir şey söylemedi. Oğlunun karakterini biliyordu: Boş yere ultimatom vermezdi. Ne dediyse yapardı. Oğlunu kaybetmek istemiyordu, bu yüzden oto yıkamaya bir daha gitmemeye karar verdi.
İki yıl sonra Murat ve Deniz’in düğünü vardı. Damat tarafının hepsi töreni çok beğendi. Fatma Hanım gururla, “Düğün organizasyonunda gelinim Deniz bana çok yardım etti,” dedi. Deniz, güzel ve zeki bir kızmış. Üniversiteden kırmızı diplomayla mezun olmuş, iyi bir firmada iş bulmuş, oğlundan az maaş almıyormuş. Üstelik bir de bebek bekliyorlarmış, Deniz üç aylık hamileymiş. Murat, onu evlenmeye zor ikna etmiş; Deniz önce birlikte yaşamak istemiş. İyi ki Fatma Hanım o zaman oğlunu dinlemiş ve gençlerin ilişkisine karışmamış.
Mehmet Bey, Fatma Hanım’a yaklaşıp onu dansa davet etti. Kulağına fısıldadı: “Ben de oğlum da çok şanslıyız.” Gençlerin dansına katılıp hep birlikte vals yaptılar.
Sizce bir anne, oğluna gelin seçmeli mi?
