**Hayal Et**
Hayal et bir şehri, kimsenin görünmez olmadığı.
Temizlik görevlisinin adı, CEO’nunki kadar hatırlanan.
Bir insanın değerinin parayla değil, yüreğinin güzelliğiyle ölçüldüğü.
Düşün bir dünyayı, iş toplantılarında ilk sorunun *”Ne kadar kazandıracak?”* değil,
*”Kaç hayatı güzelleştirecek?”* olduğu.
Yeniliklerin hızla piyasaya sürülüp kâr peşinde koşulmadığı,
aksine, iyileştirmek, öğretmek, yükseltmek için özenle büyütüldüğü.
Hayal et okulları, her çocuğun notlarından öte,
anlatılacak bir hikâyesi olduğu için dinlendiği.
Hastanelerde hastaların numara değil,
yaşanmayı bekleyen hayalleri olan insanlar olduğu.
İş yerlerinde hafta sonlarının aileye, ofis stresine değil ait olduğu.
Ya en zenginlerimiz, en çok paraya sahip olanlar değil de,
başkalarına en çok fırsat yaratanlar olsaydı?
Gerçek borsa, Wall Street değil de,
sokakta iki yabancının paylaştığı küçük bir iyilik olsaydı?
Hayal et hükümetlerin başarıyı, GSYİH ile değil,
gülümsemelerle, okuryazarlıkla, sessizce dökülen gözyaşlarının azalmasıyla ölçtüğü.
Komşuların birbirini geçmek için değil,
birbirini yükseltmek için yarıştığı.
Ve hayal et kendini — böyle bir dünyada —
koşturmadan, korkmadan, hesaplamadan…
sadece yaşadığını, çünkü insan olduğun için değer gördüğünü.
**Hayal et. Ve sonra başla.**
