Gece yarısı, odanın ortasında durup tavanı dik dik izleyen köpeğimizin keskin havlamasıyla uyandık. Sonra tavanda korkunç bir şey fark ettik ve hemen polisi aradık.
O gece, ani ve yüksek bir havlamayla uyandım. İlk başta ne olduğunu anlayamadım. Oda karanlıktı, kalbim hızla çarpıyordu, köpeğimiz ise sanki bizi korkunç bir şeyden haberdar etmek ister gibi durmadan havlıyordu.
Eşim birden ışığı yaktı ve ikimiz de yatakta doğrulduk. Köpeğimiz odanın bir köşesine dikilmiş, gözlerini oradan ayırmıyordu.
“Yine hayalet mi gördü?” diye şaka yapmaya çalıştım, ama sesim titriyordu.
Bu sefer gülecek halimiz yoktu. Yorgunluk, gece yarısı uyandırılmış olmanın siniri ve odadaki tuhaf gerilim, anı daha da ürkütücü hale getiriyordu.
Eşimden köpeği başka odaya götürmesini istedim ki rahatça uyuyabilelim, ama eşim ona yaklaşır yaklaşmaz köpek kurtulup tekrar aynı köşeye koştu, hırlayarak havlamaya devam etti.
“Ne istiyorsun sen? Niye uyutmuyorsun bizi?” diye sinirli bir sesle sordu eşim.
Sonra aniden dondu. Köpeğimizin baktığı yere dikkatle odaklandı.
“Hemen polisi ara,” dedi sert bir tonla.
“Niye? Orada ne var?” diye titreyen bir sesle sordum ve ben de oraya baktım.
İşte o zaman korkunç bir şey gördüm…
Köşede, duvar kağıdının kıvrımları ve dolabın gölgesi arasında, neredeyse görünmeyen küçük siyah bir nokta vardıbir kamera lensi.
Eşimle donup kaldık. Kamera o kadar iyi saklanmıştı ki, köpeğimiz olmasa asla fark edemezdik.
Polis yarım saat sonra geldi. Memurlar cihazı söküp bilgisayara bağladı ve kayıtları kontrol etti. Yüz tespit edilemedibiri önceden izlerini silmişti. Ama polis, bu tür kameraların genellikle kiracıları gözetlemek veya kompromat toplamak için kullanıldığını söyledi.
Eşimle kendimize sorduk: Kimin buna ihtiyacı olabilir? Düşmanımız yoktu, evde değerli bir şey de saklamıyorduk.
Birkaç gün sonra savcıdan arama geldi. Kameranın internete bağlı olduğu ve kayıtları komşu binanın bodrumundaki bir sunucuya aktardığı ortaya çıktı.
Oraya baskın yapıldığında, sessiz, sıradan görünümlü orta yaşlı bir komşumuzun yıllardır binadaki diğer kiracıları bu şekilde gizlice kaydettiği anlaşıldı.
Hatta “bir çay içmeye” davet edildiği evlerde bile kameralar yerleştiriyor, insanların güvenini kötüye kullanıyordu.
En ürpertici olan ise, yüzlerce dosya arasında bizim adımızla bir klasör bulunmasıydı. Son haftalara ait her hareketimiz, konuşmamız, en özel anlarımız bile oradaydı.
Komşu tutuklandı.
Peki ya köpeğimiz? O bizim için bir kahraman oldu. Eğer o gece havlamasaydı, farkında bile olmadan uzun süre izlendiğimiz bir hayat yaşayacaktıkız.
**Hayatın bazen en küçük dostlarımız, en büyük koruyucularımız olabilir. Göz ardı etmeyinbazen bir bakış, bir ses, sizi beklenmedik tehlikelerden kurtarabilir.**
Press «Like» and get the best posts on Facebook ↓
