Kaynanam beni uyandırmak için üzerime bir kova su döktü, ama bu kadarını beklememişti!

İki yıldır evliyim ve kayınvalidem en başından beri beni kabul etmedi. Oğlunun benden daha iyisine layık olduğunu düşünüyor ve bizi ayırmak için elinden geleni yapıyor.
Başta söylediklerine kulak asmamaya çalıştım ama zamanla eleştirileri daha sık ve incitici hale geldi. Ne yaparsam yapayım, ona asla yetmiyordum.
Kocam tüm bu olanları biliyordu. Ama hep “Geçer, annem sonunda seni kabullenir, aslında iyi bir insandır” diyordu.
Bir pazar sabahı, odama girdi ve üstüme bir kova soğuk su dökerek bağırdı: “Kalk tembel! Bu saatte yatakta yatılmaz!” Aniden uyandım, şok olmuş, sırılsıklam ve ne yapacağımı bilemez haldeydim.
Neden böyle yaptığını sorduğumda, otoriter bir sesle “Benim evimde kimse öğlene kadar yatmaz! Herkes erkenden kalkar!” dedi.
Saate baktım: sabahın 6:30uydu. Artık sessiz kalamazdım. Öfkeyle titreyen bir sesle, “Dinlenmeye hakkım var! Bu, haftada bir gün izin yaptığım tek gün” dedim.
Anlamaya bile çalışmadı. Sert bir bakış attı ve “Hak mı? Benim çatım altında yaşadığın sürece ‘haklarını’ unut! Burada kurallarım geçer!” dedi.
Artık bardağı taşıran son damla olmuştu. Sınırları iyice aşamıştı ve bu sefer harekete geçmem gerektiğini biliyordum…
Size tüm hikayeyi anlatıyorum, yorumlarda ne düşündüğünüzü duymak isterim. Sizce kayınvalidemin bana böyle davranma hakkı var mıydı?
Bundan sonrasını ilk yorumdaki linkte anlattım .
Kocama her şeyi anlattığımda, artık dayanacak gücüm kalmamıştı ama aynı zamanda kararlıydım.
Bana ne kadar aşağılayıcı davrandığını ve nasıl hissettirdiğini anlattım.
Artık böyle muamele görmeye tahammül edemeyeceğimi, özellikle de bir anne figürü olması gereken birinin zorbalığına katlanamayacağımı söyledim.
Ondan benimle annesi arasında seçim yapmasını istemiyordum, ama tarafını net bir şekilde belirlemesini istedim.
Ona ihtiyacım vardı. Kayınvalidemle sınırları çizmesi gerekiyordu.
Bir süre sessiz kaldı.
Sonra gözlerimin içine baktı ve dedi ki: “Haklısın. Önce sen ve ben. Kendi hayatımızı yaşamak için buradan gitmeliyiz.”
Birlikte ayrılmaya ve annesinin zehirli etkisinden uzakta yeni bir hayata başlamaya karar verdik.