Geçenlerde gelinimin evine uğradım, içeride temizlikle ilgilenen bir kadın vardı.
Oğluma hep derdim ki, ileride evleneceği kızın maddi durumu bizim için önemli değil. O da bu rahatlıkla mutluluğu buldu ve hayatı boyunca maddi anlamda rahat yüzü görmemiş, genellikle her şeyin önüne serildiği Elifle evlendi.
Çocuklar evlendikten sonra, onlar için satın aldığımız eve yerleştiler. Eşimle birlikte evi baştan sona tadilat ettik, şimdi ise ellerinden geldiğince maddi olarak destek olmaya ve ihtiyaçlarını karşılamaya çalışıyoruz. Elifin hali gayet iyi, torunumu dünyaya getirdiğinden beri çalışmıyor, oğlum ise çok yüksek saygınlığı olan ya da iyi maaşı olan bir işte değil.
Düşünsene, çocuklarımın ve torunumun yaşadığı eve giriyorum ve içeride yabancı bir kadın temizlik yapıyor. Gelinim bir temizlikçi tutmuş, ama kendisi elini bile kaldırmıyor. Buna nasıl cesaret edebiliyor? Vicdanı nerde bunun?
O yabancı kadını hemen gönderdim, çünkü ne olursa olsun orası hâlâ benim evim! Hem, o kadın benim gönderdiklerimle, benim paramla temizlik yapıyor. Oğlumun ve gelinimin böyle bir hizmet için parası olacağını zannetmiyorum ki! Karar verdim, Elifi bekleyecektim, çünkü torunumla dışarı çıkmıştı. Döndüklerinde hemen mevzuyu açtım, lafı fazla uzatmadım. Ben anlatmaya başladım, Elif de şöyle dedi:
Anne, ben doğum iznimdeyken sosyal medyada blog yazmaya başladım, artık iyi para kazanıyorum, üstelik gerçekten bu temizlikçiye ihtiyacım var, çünkü çoğu zamanımı çalışarak geçiriyorum!
Ve blogger ne demekmiş? O tam zamanlı bir iş miymiş? Bundan gelir mi elde ediliyor? Ben istemem, yabancı biri gelip benim evimi temizleyecek!
Eğer o kadar çok paran varsa, bana ver parayı, ben gelirim temizlerim! Yabancının burada ne işi var, dedim.
Elif ise ağzında bir şeyler geveleyip torunumu beslemeye gitti. Ben de oğlum gelsin de ailede olup bitenleri anlatayım diye bekledim. Oğlum gelince anlattım, bana şöyle dedi:
Anne, ben temizlikçiden haberim vardı. Elif gerçekten çok çalışıyor, ben de işten çıkınca oğlumla zaman geçirmek istiyorum. Bunda bir sıkıntı yok.
Bu gençleri anlamıyorum; böyle bir masrafı nasıl karşılıyorlar? Deli gibi sinirlendim, eşime koştum. O ne dese beğenirsin?
Gençlerin hayatına bu kadar karışma! Onlar yetişkin, kendi işlerini kendileri halleder!
Uzun zamandır bu kadar öfkelenmemiştim. Eminim doğruyu söylüyor ve doğruyu yapıyorum! Sizce haksız mıyım?
