Geçenlerde, teyzemin evine aceleyle uğradım; ona birkaç evrak bırakmam gerekiyordu. Normalde yılda bir, bayramlarda görürüz birbirimizi ama bu kez işler farklıydı, acil bir durum vardı. Teyzemin hali iç açıcı değildi ama mesele maddiyatla ilgili değil. Açıkçası cimri biri değilim, fakat temizlik ve düzen benim için her şeyden önemli. İnsan mütevazı yaşayabilir, ama evini temiz tutmalı, buna inanırım.
Teyzemin salonunda toz tutan eşya ve biblolardan geçilmiyor. Rengarenk fincan takımları, reçel kavanozları elli tane üst üste dizilmiş. Banyoda kedisinin kum kabı var, haftada bir zar zor temizliyor. Çöpler neredeyse ayağının dibinde, evin havası ise hem lağım hem de çürük yiyecek kokuyor.
Beni görünce Bir şeyler yer misin? diye hemen sofrayı hazırlamaya koyuldu. Masaya tabakları dizerken ben dikkat ettim ki, tabaklar pek de temiz sayılmaz. O tencereden bir şeyler koyarken ben ise çantamdan antibakteriyel ıslak mendil çıkardım ve çatalları silmeye başladım.
Bunu hemen fark etti. Ben ise yemeği karıştırırken teyzem sordu:
Kızım, canın istemiyor mu, yoksa yemeği beğenmedin mi?
Ne diyeceğimi bilemedim. Siz hiç böyle zor bir durumda kaldınız mı?
