Sibel bilgisayarını kapattı, ofisin loş ışığında kendini yorgun hissediyordu. Tam çıkmaya hazırlanırken, sekreteri kapıdan başını uzattı:
Sibel Hanım, size genç bir hanım geldi. Özel bir mesele içinmiş, sizinle görüşmek istiyor.
Buyur gelsin, dedi Sibel, garip bir huzursuzluk hissetti.
İçeri kısa boylu, kıvırcık saçlı, mini etekli bir genç kadın girdi.
Merhaba. Adım Aydan. Size bir teklifim var.
Merhaba Aydan. Nasıl bir teklif bu? Sanırım daha önce tanışmadık…
Sizinle tanışmadık ama eşiniz Mustafayı gayet iyi tanırım. Bakın, dedi Aydan, masaya bir kâğıt bırakarak.
Sibel titreyen elleriyle kağıdı aldı, gözlerine inanamıyordu:
Aydan Demirtaş, Hamilelik: 5-6 hafta.
Bu da ne? Neden bana bunu getiriyorsun?
Anlaması zor değil. Eşiniz Mustafadan hamileyim.
Sibelin karnında soğuk bir his oluştu, beynine sıvaz gibi çarptı.
Peki benden ne istiyorsun? Tebrik mi bekliyorsun?
Hiç de öyle değil. Para istiyorum. Eğer eşiniz size değerliyse tabii
Ne parası bu şimdi?
Ben kürtaj olurum, hayatınızdan çekilirim. Eşiniz henüz bilmiyor hamile olduğumu, ilk size geldim. Reddederseniz Mustafa size veda eder, çünkü siz çocuksuzsunuz. Her şeyinizi biliyorum. Ne karar vereceksiniz?
Sibelin zihni karmakarışıktı, ne söyleyeceğini bilemedi.
Peki bunun için ne kadar istiyorsun?
Sadece üç milyon lira. Sizin için ufak para. Böylece eşinizle mutlu yaşlanırsınız
Ne kadar alicenap bir teklif! Sağ olun gerçekten! Böyle yapalım, telefonunuzu bırakın, ben size kısa sürede dönerim.
Fazla bekletmeyin, zamanım dar. Kürtajı yetiştirmem gerek eğer kabul ederseniz
Aydan bir kağıda numarasını yazıp kabinden ağır ağır çıktı.
Sekreter yeniden kapıya geldi:
Sibel Hanım, çıkıyor musunuz? Temizlikçi bekliyordu da
Sibel elindeki kâğıdı ikiye katlayıp çantasına koydu:
Evet, çıkıyorum. Yarın görüşürüz, Meltem!
Sibel sokağa çıkıp arabasına binerken hâlâ ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. Kimdi bu Aydan? Gerçekten mi Mustafanın çocuğu olacak?
Eve gelince, Aydanın bıraktığı kâğıdı tekrar tekrar okudu. Kafasından bin bir düşünce geçti. Az sonra Mustafa gelecekti
Hayatım, geldim! Ne güzel kokular sarılmış mutfağa!
Gel, bak neler hazırladım
Mustafa ellerini ovuşturarak mutfağa girdi. Sibel sandalyesinde bacak bacak üstüne atmış, ona dik dik bakıyordu.
Hayırdır, gözlerinle deldim deldim beni Bir şey mi oldu?
Mustafa, Aydan Demirtaş kim?
Birlikte çalıştığım firmanın elemanı Hayırdır?
Şöyle ki, hamile kalmış senden Al oku.
Mustafa şaşkınlık içinde notu okudu.
Yok artık Onunla bir şeyim yok ki. Nasıl olabilir böyle bir şey?
Sana sormak lazım. Üç milyon istiyor kürtaj için, yoksa seninle yuva kuracakmış. Benden isterse sana anlatır dedim.
Akıl alır gibi değil Ne diye böyle bir şey uydurur? Sibel, sana yemin ederim; haberim yok, hiçbir şey yaşanmadı
İnandım Mustafa. İnsanları sezebiliyorum. Bana sahtekârlık kokusu geldi. Kolay yoldan para koparmanın peşinde belli.
İstersen test yaptırırım, korkacak bir şeyim yok. Senden başkasına ihtiyacım yok sevgilim
Tamam, anladım. Hadi yemeğe
Ertesi gün Sibel Aydanı arayıp ofisine çağırdı. Yarım saat geçmeden Aydan kapıdan göründü.
Bak Aydan, Mustafa o çocuğun babası olamaz. Ona güveniyorum. Yolunu bulamadın bu işten. Kürtaj olmakta özgürsün.
İlginç kadınsınız Ona bu kadar güveniyorsunuz yani? Kendinize hiç mi bakmadınız? Kırk yaşınıza gelmişsiniz, dilediğiniz kadar bakımlı olun, her daim genç ve güzel çıkar karşınıza
Başka bir sözün var mı?
Var. O çocuğu size satmayı teklif ediyorum. İstediğiniz testi yaptırın, babası Mustafa. Eminim. Dilerseniz hastane raporu da gösteririm.
Mustafayla bir şey yaşamadığını söyledin, nasıl oluyor bu iş?
Gerçeği anlatacağım: Bir buçuk ay önce şirket yemeğinde Mustafayla tanıştım. Ortak bir arkadaş, Mustafanın zengin ve çocuksuz bir hanımla evli olduğunu anlattı. Bir çocuk olsa ne güzel olurdu, dedim kendimce. Para için harika bir fırsattı.
İlk başta Mustafayı baştan çıkarmaya çalıştım ama bana yüz vermedi. Herkes bana ilgi gösterir, o ise yok saydı.
Küçüklüğümden beri erkekler üstüme atlar, ama o hiç bakmadı. Sonra farklı bir yol denedim: Ablam eczacı, bana özel bir toz verdi. İnsan hafızasını kısa süreli silen bir şey.
Bunu içkinin içine kattım, Mustafa hiç bilmedi. Onu evime götürdüm, tamamen tepkisiz oldu o gece. Neyse ki o dönemde yumurtlama günlerimdi, hamile kaldım. Mustafa hiçbir şey hatırlamıyor. Evet, bu mümkün. Hatta videosu bile var.
Aydan telefonu masanın üstüne koydu ve videoyu açtı. Mustafa çıplak, ifadesiz, yatakta başıboş bir şekilde yatıyordu.
Ben istersem hemen kürtaj olurum, sağlığım taş gibi. Ama kolay kazanılan parayı da severim. Siz polise gitmezsiniz, mevkiiniz büyük. Dedikodudan korkarsınız. Teklifi kabul etmediniz; bu durumda çocuk sizde kalabilir. Yemin ederim doktora giderim, her şeyi kuralına göre yaparım. Üç milyon lira, çocuk sizin.
Sibelin başı döndü, böyle bir olay rüyada bile görülmezdi.
Aydan, senin yerin hapishane! Düpedüz dolandırıcısın.
Ne yapayım? Hayatta kalmak için her yol mubah Borcum çok, mecbur kaldım. Zengin bir dayı bulmuştum, o da öldü.
Bir düşünün Sibel Hanım. Ben sizi üç gün sonra arayacağım.
Aydan çıktı. Sibel bir bardak su içti, başındaki ağrı iyice arttı. Ne saçma bir durum
Akşam Mustafaya her şeyi anlattı, o da şoka girdi.
Kullanılmışım resmen Onu dava edeceğim
Mustafa, bu zamanda neler çıksa şaşırma. Bir de farklı bakmaya çalış şu olaya. İnternetten okudum; anne karnındaki bebeğe 7. haftadan sonra DNA testi yapılabiliyor.
Önce çocuğun gerçekten senden olup olmadığını öğreniriz. Sonrası Biliyorsun, yıllardır kendi çocuğumuz olsun istedik. Bize nasip olmadı
Yuvadan çocuk almaya ikimiz de yanaşmadık. Fakat DNA uyarsa, çocuğun biyolojik babası sensin. Evet, yolu ahlaksızca ama belki Allah bize bir şans verir, hem o çocuğu, hem bizi kurtarır. Sen hiç böyle düşündün mü?
Yok artık, bir de o kızı övecek misin? Saçma sapan işler! Bıraksın peşimizi, kürtajını olsun, gitsin! Bir de para mı vereceğiz üstelik!
Mustafa sinirle odayı terk etti.
Sibel, hayali bir sis dalgasında yıllar öncesine döndü
Mustafayla üniversitede aynı bölümdeydiler. Göz göze geldiği anda içine doğan aşkla birbirlerine sımsıkı tutuldular.
Evlendiler, kirada yaşadılar. Mezun olduktan sonra Sibel hızla yükseldi. Amcası ona iş kurma parası verdi, Sibel de zamanla borcunu misliyle ödedi.
Mustafa kendi dükkanını açtı. Hayatları düzene girdi, bir tek çocukları olmadı.
Bir gece yemek dönüşü, güzel havada yürürken, üstlerine sarhoş bir grup dadandı. Biri bıçakla Mustafaya saldırdı. Sibel, eşini korumak için önüne atladı ve karnından yaralandı.
Doktorlar günlerce uğraştı, hayatını kurtardılar ama rahmini ve yumurtalıklarını almak zorunda kaldılar. Sibel anneliğine sonsuza dek veda etti.
Mustafa onu hep teselli etti, Keşke yerine ben yaralansaydım, dedi durdu.
Sibel arada camiye gidip dua ederdi; bir gün bir yaşlıya sadaka verdi.
Allah senden razı olsun evladım. Derinden dertlisin ama üzülme, dedi yaşlı kadın.
Sağ olun teyzeciğim, tek derdim çocuğum olmayacak oluşu
Kendim de evlatsız kaldım, anlarım Ama inan, bir gün çocuğun olacak, hem de acayip bir şekilde buluşacaksınız
Sibel iç çekip çekip geçti yanından. Nereden bilsin ki o yaşlı kadın
Zamana teslim oldu, işine sarıldı. Mustafa ile ilişkisi güçlendi. Ve şimdi, hayat absürt bir oyunla onların kapısını çalıyordu
DNA testi için Mustafa ve Aydandan örnek alındı; test pozitif çıktı, baba Mustafaydı.
Gördünüz mü? Yalan söylemiyormuşum! Hazır mısınız üç milyonu vermeye? diye sırıttı Aydan.
Ben de sana şunu söyleyeyim. Parayla Mustafadan çocuk taşıyacak kadın bulmak zor değil, hem de çok daha ucuza.
Ama olaylar buraya geldi. O çocuğu alacağız. Al sana bir buçuk milyon lira.
Evrakları düzenleyip, resmi işlemleri yapalım.
Üç milyon istedim, niye pazarlık yapıyorsun?
Şimdi kuralları biz koyuyoruz. Kabul etmezsen hiç para yok. Şükret polise vermiyoruz seni
***
Mustafa, Aydanla anlaştım. Çocuğumuz olacak.
Sibel, bu iş niye böyle oldu Üstüne bir de para verdik.
Belki de bu bizim mucizemizdir; hayat böyle armağanlar verir
Aydan gebeliği boyunca kontrollerini düzenli yaptı, beslenmesine dikkat etti. Sağlıklı, güçlü bir erkek çocuk dünyaya geldi.
Aydan çocuğundan feragat etti, Mustafa ise oğlunu alıp eve getirdi. Tüm resmi süreçler bitti. Aydan parasını aldı, hayatlarından silindi. Herkese taşıyıcı anneden çocukları olduğu hikayesini anlattılar.
Eşimden çocuk doğurduğun için teşekkürler, dedi Sibel son kez.
Çocuğa, Arda adı verildi; Sibel ve Mustafanın evini neşeye boğdu.
Bak Mustafa, tipini sana benzetiyorlar
Ne anlarım bebeklerden? Yine de, aynı bana benziyor sanki
Hani sana camideki yaşlı kadınla ilgili anlatmıştım ya Gerçekten öyle tuhaf bir şekilde geldi ki bu çocuk bize
Sibel ve Mustafa, minik Ardayla hayatın kıyısında mutluluğu yakaladılar. Gelecekte ne vardı, bilinmez; ama o anlar tarifsiz güzeldi
Evrenin bazen duaları nasıl tuhaf yöntemlerle cevapladığına şaşmamak lazım
***
Birkaç ay sonra televizyonda bir haber çıktı: Aydanın evinde ölü bulunduğunu, ölümünün araştırıldığını öğrendiler. Yazık, o da fırtınadan payını aldıSibel, televizyonun karşısında bir süre kıpırtısız kala kaldı. Boş ekrana bakarken içinden bin bir duygu geçti. Aydanın ölümü şaşkınlık, hüzün, hatta bir parça suçluluk hissettirdi. Ne arasa bulan, arayışında ne kaybederse kazanan insanlardı ve şimdi, Aydanın hayatı bir gölge gibi ardında kalmıştı.
Bir gece, Arda huzurla uykusunda mırıldanırken Sibel pencereyi araladı. Şehre serin bir rüzgâr doldu. Sibel, yanında usulca nefes alıp uyuyan Mustafaya baktı. Gökyüzünde yıldızlardan biri biraz daha parlaktı bu gece. Düşlerini düşünmeden yapamıyordu: Kimi insanlar hayatlarına fırtına gibi girip sonra hiç iz bırakmaz, kimileriyse gölgesini bırakıp anı olur.
Yavaşça Ardaya yöneldi; bebeğin minicik elini avuçladı. Hayatın sunduğu ilginç armağanlara, yollarına çıkan garip sınavlara teşekkür etmek geldi içinden.
Bir gün oğluna gerçeği anlatacağı zamanı düşündü: Sevginin bazen acıdan, aileliğin ise bazen alışılmadık mucizelerden doğduğunu… Belki de hayatın asıl öğretisi buydu: Ne olursa olsun affetmek, şefkatle sarılmak ve umutla geleceğe bakmak.
Ertesi gün, Arda ilk defa “Anne” dedi. O an, bütün sorular, şüpheler ve geçmişin gölgeleri, güneşin altında eriyip gitti. Sibel, Mustafa ve Arda, kendi hikayelerini korkusuzca yaşamaya kararlıydı artıkhayat, nereden ve nasıl gelirse gelsin, armağanlarıyla ve bedelleriyle onların olmuştu.
Ve Sibel, başını göğe kaldırıp içinden şöyle geçirdi: “Bazen kader, en karmaşık yolu seçse de, sonunda insanı tam kalbine götürür.”
