Geçen ay erkek kardeşim 18 yaşına bastığında, bizi beklenmedik bir açıklamayla şaşırttı sevgilisi Şimal ile evlenmek istediğini söyledi. Fakat anne ve babam bu karardan hiç memnun kalmadılar. Şimale hiçbir zaman onay vermemişlerdi; çünkü ona göre, kızın nezaket eksikliği ve derslerine gereken önemi vermemesi onları çok rahatsız ediyordu. Üniversiteye devam etse de, derse sık sık gitmiyor ve bu durum ailemizin hoşuna gitmiyordu. Anne ve babam, onun erkek kardeşim üzerinde olumsuz etkisi olduğunu, derslerinden uzaklaştırdığını düşünüyorlardı.
Şimalin kaba tavırları ve kendi yaşıtlarına göre özensiz giyinmesi, ailemizin tepkisini daha da arttırıyordu. Kendi ailesi de ilişkilerini onaylamıyordu ve kızlarını bizim eve fazla yaklaştırmak istemiyorlardı. İki yıldır birliktelerdi, fakat Şimal, ailemin fikrini değiştirecek hiçbir olumlu özellik göstermemişti.
Kardeşim, ailemin karşı çıkmasına öfkelenip geri adım atmadı; onların yüzünden aşkından vazgeçmeyeceğini açıkça söyledi. Benim de Şimal hakkında çok bir fikrim yoktu, tarafsızdım; ama onun varlığının ailemizde huzursuzluk yaratabileceğinden endişeliydim. Kardeşim bizimle oturuyordu, Şimal ise annesi, üvey babası ve küçük kız kardeşiyle kalıyordu. Ayrı eve çıkacak maddi güçleri olmadığı için, erkek kardeşim onun bizim eve gelip kendi odasında kalmasını önerdi.
Durum iyice kötüleşince annemiz çok sert konuştu; bir odada eşyasız nasıl yaşayacaklarını sorup, tüm masrafları kardeşimin karşılamasında ısrar etti. Bunun üzerine kardeşim kendi hakkını isteyip, küçük bir sırt çantasıyla evi aniden terk etti. Birkaç hafta boyunca arkadaşlarının yanında kaldılar, en sonunda birlikte dönüp, ne olursa olsun birlikte olacaklarına karar verdiklerini söylediler.
Kardeşim, annemle babamı şoke eden başka bir haber verdi ve evden payını satmak istediğini, ailesi onu ve seçimini kabul etmezse ilişkiyi bitirmek zorunda kalabileceğini ima etti. Bu haber üzerine evde gergin bir yüzleşme yaşandı ve tekrar ayrıldı. Duyduğumuz kadarıyla, Şimalin annesinin hukuk çevresinden bağlantıları vardı ve bu süreçte kardeşime bazı tavsiyeler vermiş olabilirdi. Ben ise arabulucu olmaya çalıştım, ailemize yeniden huzurun gelmesini istiyordum; fakat hem anne babam, hem de kardeşim, araya girmemi istemediler ve kendi işime bakmamı söylediler.
Çok zorlu bir süreçten geçtik, fakat zaman, anlayış ve açık iletişimle ailemizde tekrar uyumun sağlanabileceğine inanıyorum. Hayatta, sevdiklerimizle aramızda öfke ve kırgınlık olsa da, sağlıklı bir iletişimle her şeyin düzelebileceğini unutmamak gerekir. Sevgi ve anlayış, en zor günlerde bile yolumuzu aydınlatır.
