Genelde, nişan törenleri bizim geleneklerimize uygun olarak yapılır, fakat arkadaşlarımın ve akrabalarımın tecrübeleri bana gösterdi ki işler her zaman tıkırında gitmiyor; bazen iki aile arasında ciddi tansiyonlar oluşabiliyor. Benim hikayemde, huzursuzluğun fitilini ateşleyen kişi müstakbel eşimin anne ve babası oldu; daha baştan sözü onlar aldı. En büyük istekleri, nikah öncesi benim doktora gidip genel bir muayene olmam gerektiğiydi. İlk başta kulak arkası ettim, ne yalan söyleyeyim, şaşkınlıktan ağzımda dilim tutuldu. Ailem de en az benim kadar şaşırdı ve bu isteği tam bir saçmalık olarak silip attı. Tabii, kayınvalidem bu cevaba hiç memnun olmadı.
Daha da şaşırtıcı olan, kayınvalidem sadece benden değil, ailemin tüm üyelerinden sağlık raporu istedi. Bizim için tam anlamıyla yeni bir uygulamaydı bu! Babam sinirle içeriği terk etti, yoksa tartışma büyüyecekti. Ben bir yandan utancımdan yerin dibine geçiyorum, bir yandan da nişanlım olan Kenan, masada sessizce oturuyor; sanki ailesinin beklentilerini gayet iyi biliyormuş gibi. O akşam öğrendim ki, kayınvalidem bana ve Kenana ayrı odalar hazırlamış galiba bizde bu ailenin geleneğiymiş. Garip gelse de, bir yere kadar hakları diye düşündüm.
Gece yatmadan önce kayınvalidem bana sabah erkenden noterin yolunu tutmamız gerektiğini söyledi, orada resmi bir evlilik sözleşmesi imzalayacakmışız. Yani iş resmen kontrolden çıkmıştı. Ona tamam dedim ama içimden kararımı çoktan vermiştim. Eşyalarımı toplayıp evden kaçtım; Kenana ve aileye dair sosyal medya hesaplarımı sildim, telefon numaramı değiştirdim ne arayan ne soran olsun istedim. Bu olay bana gösterdi ki, sınırlarımı, özgürlüğümü ve haklarımı ayaklar altına almamışım. Tavsiyem, genç kadınlara: Kendinizi koruyun, kimsenin sizden saygısını esirgemesine ya da sizi zor durumda bırakmasına izin vermeyin. Hiç kimsenin hakkı yok sizin özgürlüğünüzü veya haklarınızı gasp etmeye; saygı görmüyorsanız, çekinmeden o ortamı terk edin.
