Vaktiyle okuldan bir arkadaşım vardı; adı Melike olsun. Melike, akranlarımız arasında adeta bir yıldız gibiydi. Okuldan mezun olduktan sonra hukuk fakültesine gitti. Sonra bir süre sonra farklı bir alanda, işletme ve yönetimle alakalı bir bölümde ikinci bir üniversite okumaya karar verdi. Bu ikinci üniversitede bir gençle tanıştı ve onunla evlendi. Eşi oldukça iyi kazanıyordu, Melikeye çalışma konusunda baskı yapmıyordu. O da gönül rahatlığıyla eğitimini tamamladı.
Melike ikinci üniversiteyi bitirince çalışmaya başlamadı; evde oturmaya devam etti. Arkadaşları ona neden çalışmadığını sorduğunda, hayatından çok memnun olduğunu söylerdi. Eşinin temiz ve derli toplu bir evi çok sevdiğini, kendisi çalışsa bu kadar ilgilenemeyeceğini anlatırdı. Eşi ona salonlara gitmesi, spor salonunda vakit geçirmesi ve gönlünün çektiği her şey için yeterince para veriyordu.
Hayatları böyle geçip gidiyordu. Zaman zaman, Melike’nin anlattığına göre, eşi çocuk istemeye dair konuşmalar açıyordu ama Melike bu konuyu sürekli kapatıyordu. Hiç çocuk düşünmüyordu; formunu, sağlığını ve kendi özgür zamanını ön planda tutuyordu.
Evlikleri on iki yıl kadar sürdü. Sonra bir noktada boşanma kararı aldılar. Melike, tam olarak neler olduğunu anlatmadı, ben de sormadım. Boşandılar, eşi de artık Melikeyi maddi olarak desteklememeye başladı.
Şimdi ise babasından aldığı harçlıklarla geçiniyor. Babası hâlâ çalışıyor ama ona verdiği miktar, Melikenin alışık olduğu hayatı sürdürmesine asla yetmiyor. Hem babası da Melikeye iş bulmanın zamanı geldiğini, sonuçta otuz beşine gelmiş bir kadın olduğunu sık sık söylüyor.
Bunun üzerine Melike, sınıf arkadaşlarımızdan yardım isteyip iş aramaya başladı. Arkadaşlarımızdan biri bir alışveriş merkezinde mağaza işletiyordu; ona depo görevlisi olmasını önerdi. Fakat Melike bu işi beğenmediğini, iki üniversite bitirmiş biri olarak orada çalışamayacağını söyledi.
Gerçekten düşündürücü. Hiç meslek deneyimi yok, mezuniyeti yıllar öncesine dayanıyor, fakat beklentileri çok yüksek. Yöneticilik pozisyonu ve yüksek maaş istiyor.
Ne düşünüyorsunuz? Otuz beş yaşına gelmiş ve hiç çalışmamış biri, nasıl bir iş bulabilir ki?
