Annemin beni yanında işe götürdüğünü çok iyi hatırlıyorum, çünkü beni bırakacak kimsesi yoktu. Bu yüzden sık sık hastalanıyordum. O sırada babam ise kendi özel hayatını düzenliyordu.

Babamı hatırlamıyorum. Annemden dinlediğim hikâyelerden biliyorum sadece; ben doğmadan önce her şey gayet iyiymiş. Babam annemi destekler, ona yardımcı olurmuş. Ama aileyle birlikte sadece bir yıl kadar kalmış. Annem beni dünyaya getirdikten sonra babam ortadan kaybolmuş. O zamanlar cep telefonu falan yoktu, annem babamı nerede arayacağını bilememiş. İş yerindekiler de yerini bilmiyorlarmış. Annem için o dönem gerçekten çok zor geçmiş.

Çalışacak bir iş buldu. Çünkü beni bırakacağı kimse yoktu, annem her yere beni yanında götürüyordu. Annemin çalıştığı odanın soğuğunu çok net hatırlıyorum. Bunun yüzünden sık sık hastalanıyordum. Sonrasında kreşe gitmeye başladım, o arada da annem başka bir temizliğe işine geçti.

Paramız yok denecek kadar azdı, ama annemin ne kadar çalıştığını gördüm hep. Benim için her şeyi yaptı. Babamın o yaptığından sonra annem kendine dedi ki, sadece benim için yaşayacak. Okulu ve üniversiteyi bitirdim. Şimdi iyi bir işim var, anneme yardım ediyorum; onu üzmemek için elimden geleni yapıyorum. Bunca yıl babamdan hiç haber almadık. Hayatımla ilgili bir kere bile sormadı.

Bir gün kapı çaldı. Annem kapıyı açmaya gitti, bir adam sesi duydum. Çıktım, yaşlı bir adam, elinde baston vardı. Annem dönüp bana, babam olduğunu söyledi.

Ağlıyordu, özür diliyordu. Gençtim, cahildim, dedi. Sorumluluktan korkmuş. Bu bütün zaman boyunca babam, şehirde başka bir aileyle yaşamış; benden biraz daha küçük bir kızı olmuş. Ama zamanla alkol alışkanlığı başlamış, ikinci eşi onu evden kovmuş. İyice yaşlanınca kimse yanında istememiş. Kızı da onu geri kabul etmemiş. Son ümidini bize bağlamış; annem ve bana. Ben ise ne yapacağımı bilmiyordum.

Bir yandan, babam; yıllardır beklediğim kişi. Ama öte yandan bizi bırakıp sadece yardıma ihtiyaç duyunca geri geldi. En çok anneme üzülüyorum, onun üzülmesini istemiyorum. Annem yıllarca kendi başına yaşamak için bütün enerjisini ve sağlığını harcadı, şimdi ise babam çıkageldi. Ona, karar vermek için zamana ihtiyacım olduğunu söyledim. Annem ise sessiz kaldı, Bu senin kararın olmalı, dedi sadece.

Rate article
Lifequest
Annemin beni yanında işe götürdüğünü çok iyi hatırlıyorum, çünkü beni bırakacak kimsesi yoktu. Bu yüzden sık sık hastalanıyordum. O sırada babam ise kendi özel hayatını düzenliyordu.