Annemle birlikte İstanbulda yaşıyorum ve iki işte çalışıyorum. Kendi gıda ve faturalarımı kendim ödüyorum, çünkü annemin aldığı emekli maaşının tamamı abim için harcanıyor. Her gün çok çalışıp tasarruf etmeye gayret ediyorum, çünkü hayalimdeki eve sahip olmak istiyorum. Bütün giderleri karşılamak ve aynı zamanda hayallerim için para biriktirmek oldukça zor; ama disiplinli olmaya ve hedefimden sapmamaya kararlıyım.
Son günlerde abim benden, yurtdışında bir depozit ödemesi için borç para istedi. İçimde biliyordum, bu parayı geri ödemeyecek. O yüzden ona sakin bir şekilde hayır dedim ve nedenini açıklayıp, ev almak için tasarruf ettiğimi söyledim. Ne yazık ki abim bu cevabımı beğenmedi ve hemen anneme gidip şikâyet etti.
Abimin maddi durumu hâlâ istikrarsız. Taksi şoförlüğü ve evde ufak tefek tamirat işleri yapıyor, bu yüzden geliri çok değişken. Üstelik abim ve eşi, gereksiz yerlere para harcamaktan kendilerini alıkoyamıyorlar; lüks yiyecek siparişleri ve pahalı ürünler gibi. Bu yaşam tarzı sayesinde üç çocuklarına rağmen sabit bir evleri yok ve sürekli maddi sıkıntı içinde yaşıyorlar.
Ben ise, harcamalarımda daha dikkatliyim ve tasarrufa çok önem veriyorum. Eski telefonumla idare ediyorum; abimin eşi ise hep en yeni model telefonu krediyle almak peşinde. Abime borç vermeyi kabul etmeyince hem bana kırıldı hem de anneme gidip konuyu açtı.
Annem ise abime yardım etmem için beni ikna etmeye çalıştı, borcunu ödemeyeceğini bildiğim halde, bana cömertçe bir teklif yaptı: Eğer abime parayı verirsem, bana kendi evini devredecekti. Yine sakin kalıp bunu da reddettim, çünkü annemin mirasını beklemek istemedim.
Annem, kararımı kabul etmek zorunda kaldı ancak işler daha da karıştı; abim ve ailesi, tasarruf etmek için annemin yanına taşınmaya karar verdi. Kendi durumum göz önüne alınmadı ve bir anda evsiz kaldım. Annem, maddi olarak daha iyi olduğumu düşünerek, olumsuz durumdan fazla etkilenmeyeceğimi sandı ve abim ise benimle tüm iletişimini kesti.
Ailemdeki bu zorluklara ve gerginliklere rağmen, kararım nedeniyle kendimi suçlu hissetmiyorum. Hayallerimi ve geleceğimi öncelikli tutarak, zor kazandığım birikimlerimi sorumlu şekilde yönetmiş olmamın doğru olduğunu düşünüyorum.
