Açgözlülük Onu Nasıl Kör Etti ve Her Şeyi Mahvetti
Biz Ayrılmazdık
Çocukluktan beri kuzenim Kadir ile çok yakındık.
Kardeş gibi büyüdük, sevinçlerimizi ve üzüntülerimizi paylaştık, dertlerle yüzleştik, okuduk, hayaller kurduk.
Kadir’in ailesi boşandığında ve annesi başka bir adamla gittiğinde, Kadir babasıyla kaldı.
Babası alkol alır, sinirini oğlundan çıkarır, şiddet gösterirdi.
Ben, her ne kadar ondan küçük olsam da, her zaman ona destek oldum.
Sonunda, bu kabustan birlikte kaçtık – babaannesinin evinin eski çatı katını tamir ettik ve oraya yerleştik.
Burası bizim sığınağımız olmuştu.
Her şeyin artık daha iyi olacağını düşünüyorduk.
Ama açgözlülüğün bir insanı nasıl mahvedeceğinden o zamanlar haberim yoktu.
Bana Bile Kıskandı
Ben üniversiteye başladığımda, Kadir çalışıyordu.
Fakat benim kendi hayatımı kurmaya çalıştığımı görünce, o da şehre taşınıp yanımda kalmaya karar verdi.
Yine birlikte yaşıyor, her şeyi paylaşıyorduk.
Ben, eğitimimi ödemek için güvenlik görevlisi olarak çalışıyordum ama o sinirleniyordu – sanki diploma olmadığı için düzgün bir iş bulamıyormuş gibi.
Onu eğitim almaya ikna etmeye çalıştım – hatta dışarıdan bile olsa, ama istemedi.
Etrafımdaki her şeye karşı bir kıskançlık duygusu geliştirmeye başladı.
Bende ne kadar para olduğunu, hangi kıyafetleri aldığımı, nereye gittiğimi fark ediyordu.
Onun içinde kıskançlık birikmişti.
Açgözlülük Onu Dibe Sürükledi
Kadir de benim kadar sahip olmak istedi.
Ama bunu eğitimle ve işle değil.
Yerel bir çeteyle ilişkiye girdi – karanlık işlerde çalışıyorlardı ama iyi para kazanıyorlardı.
O ne yaptığını biliyordu, farkındaydım.
Ama benden daha iyi olma ve daha fazlasına sahip olma arzusu onu körleştirdi.
Bir gün bir araba aldım.
Bu, benim dürüst bir şekilde kazandığım ilk ciddi alımımdı.
Onu da yanımda vakit geçirmek için davet ettim – sadece gezip, göz atmak için.
Ama öfkesini saklayamadı.
Gözlerinde nefret gördüm.
Benim ilerleyip, onun yerinde sayıyor oluşunu kabullenemedi.
Aynı gün kredi çekip, bir ay bile dayanmayacak bir hurda aldı.
Açgözlülükle kafayı bozmuş birine dönüşmüştü.
Sonuç Kaçınılmazdı
Artık arkadaşları, ailesi, kendisi hakkında düşünmez olmuştu.
Daha fazlasını, daha fazlasını istiyordu.
Dostluğu sattı, kendisini destekleyenleri sırtından vurdu, ailesiyle kavga etti.
İnsanlarda insan değil, rakip görüyordu.
Kendini mahvetti.
Şimdi tamamen yalnız.
Terk edilmiş bir aracın kenarda yattığı gibi yalnız.
Yarışçı, finish çizgisine varamadı.
Açgözlülük her şeyi süpürür.
Ama bu yarışın sonunda kazanan yoktur.
