Volkan âşık oldu. Öyle ki, aklını kaçıracak gibiydi. İlk bakışta kadını görünce boğulurcasına hissettiği bu duygunun geçici bir zaaf olduğunu, arzusunu tatmin eder etmez söneceğini sandı.
Fakat ilk buluşmadan sonra tutkusu içinde atom bombası patladı, her şeyi kül etti. Yalnızca bu aşk kaldı geriye.
Aslında sorun yoktu ama Volkan mutlu bir evliliğin içindeydi. Yıllarca bekledikten sonra kavuştukları kızı Ece ile oğlu Aras’ı büyütüyordu.
Yalan söyleyemez, istemezdi. Tutkunun nesnesi olan kadın, boşanıp kendisiyle evlenmezse onu hayatından sileceğini söylüyordu.
Sersemlemiş halde, on yıldır mutlulukla yaşadığı evinin kapısını açtı. Sevdiklerine acı gerçeği anlatacak, bavulunu toplayıp kaçacaktı.
Günlerce bu kabusa hazırlandı. Aylin’in çöküşünü hayal etti: Çığlıklar, gözyaşları, beddualar… Tepkilerini önceden planladı. Nihayet içeri girdi.
Aylin koltukta kısa bornozuyla oturmuş, ince bir sigara tutarak telefonda kıkırdıyordu. “Ne kadar güzel, canım karım” diye geçti Volkan’ın aklından. Yine de telaşla bavulunu doldurdu, dolapları karıştırdı. Karısının neşeli sohbetini duydukça şaşkınlığı arttı.
Sonunda eşyalarını toplayıp montunu giyerek eşine yaklaştı:
“Böyle… oldu canım, başkasını seviyorum artık… Elimde değil…” diye kekeledi solgun dudaklarıyla. Aylin telefonda arkadaşıyla dedikoduya devam ediyordu.
“Gidiyorum anlıyor musun?!” diye bağırdı ter içinde kalan Volkan.
“Anlıyorum,” diye gülümseyerek karşılık verdi Aylin. “Gamze,” diye mırıldandı telefona, “benimki başka kadına gidiyormuş, tamam şimdi.”
“Güle güle canım,” diye fısıldadı kocasının kulağına, yanağından öpüp kapıyı çarptı.
Volkan, karısının arkadaşıyla çocukların okul masraflarını, yeni açılan mağazayı, siyasetçilerin skandalını konuştuğunu duydukça donakaldı.
Bavulunu koridora bırakıp sokağa fırladı. Sevgilisine tuşladı:
“Eee, aşkım?!” diye tiz bir ses yükseldi telefondan. “Benimsin artık değil mi? Bekliyorum!”
“Bekleme,” diye kesti Volkan. “Seni sevmiyorum. Karımı seviyorum.”
Onuncu sigarasını yaktı. Eve nasıl döneceğini bilemiyordu.
“Tüm dediklerinizi yaptım!” diye bağırdı Aylin psikoloğuna telefonda. “Yine de gitti!”
Psikolog sakin sesle yanıt verdi: “Yüzünü yıka, gülümse. Şimdi döner…”
