Suskunluğa Mahkum Aşk: Evli Bir Adama Âşık Bir Kadının İtirafları
Bu satırları yazmaya karar verdim çünkü kalbimi ve zihnimi dolduran o insana doğrudan seslenme cesaretini kendimde bulamıyorum. Hikâyem üç yıl önce, Onu ilk gördüğüm o an başladı. O günden sonra hayatım “önce” ve “sonra” diye ikiye bölündü.
Görüşmelerimiz nadir ve tesadüfi, ama her biri ruhumda silinmez izler bırakıyor. Ondan başka kimseyi düşünemiyorum. Zaman geçtikçe hislerim azalmadı, bilakis daha da güçlendi; dayanılmaz bir hasrete dönüştü.
Fakat gerçek acımasız: O evli. Evliliklerinin kusursuz olmadığını biliyorum, ama bir çocukları var ve bu beni adım atmaktan alıkoyuyor. Bir aileyi, hele ki bir çocuğun huzurunu bozmak istemiyorum.
Etrafımda özgür ve değerli başka erkekler var, ama kalp yalnız Ona ait. Kırk yaşımda böylesine yakıcı, yıllardır süren bir tutku yaşayacağımı hiç düşünmezdim.
Bu takıntı öyle bir hal aldı ki, sosyal medyadan Onu takip eder oldum. Fotoğraflarını saatlerce inceliyor, bilgisayarıma kaydedip albümler oluşturuyorum. Delilik gibi geliyor, ama kendimi alamıyorum.
Bir yandan bu aşk bana güç veriyor, enerjik ve üretken yapıyor. Diğer yandan içimi kemiriyor, geriye yalnızca boşluk ve acı bırakıyor. Onun hayatının gölgesinde, yanında olamamanın ıstırabıyla yaşıyorum.
Çıkmazda olduğumu biliyorum. Böyle devam edemem, ama bu hislerden de vazgeçemem. Kördüğüm oldum, çıkış yolu göremiyorum.
Eğer siz de buna benzer bir durum yaşadıysanız, tecrübelerinizi paylaşın veya bir öğüt verin. En küçük bir destek bile benim için değerli. Teşekkür ederim.
