İşte hikayenin Türk kültürüne uyarlanmış hali:
Evliliğimiz Altı yıl sürdü ve başından beri kendi evimde yaşıyorduk. Birkaç yıl önce babaannemden bana kalan bir odalı bir daire vardı, ona minnettarım. Zamanla eşimle daha geniş bir ev aldık ve onun köyde yaşayan, taşınmaya maddi gücü yetmeyen anne babası, o eski daireme taşınmak için izin istedi. Onlara acıdım ve kabul ettim, çünkü bana hep iyi davranmışlardı.
Geçenlerde öğrendim ki eşim Burak bana tüm bu zaman boyunca aldatıyormuş. Her şeyi ustalıkla gizlemiş, ben hiçbir şeyden şüphelenmemiştim. En çok da şunu düşünüyordum: Şimdi onun ailesine ne yapacağım? Yıllardır benim dairemde yaşıyorlar, yalnızca aidat ödüyorlar. Oysa ben o evden kira geliri elde etmek istiyordum, kayınvalidemlerin ise İstanbul’da kira ödeme imkanı yoktu. Ya köylerindeki evlerine döneceklerdi ya da ek iş bularak bir ev tutmaya çalışacaklardı.
Kayınpederim ve kayınvalidem oğullarının ihanetini biliyorlardı ama bana hiç destek olmadılar. Tabii ki bir yetişkinin yaptıklarından onlar sorumlu değil ama eğer Burak’ın bana olan hisleri bitmişse, neden bunu bana söylemeden başka biriyle ilişki yaşadı? Sonunda Burak’tan intikam almak için onları evden çıkarmaya karar verdim. Artık kendi dairemde bedava yaşayamayacaklarını söyledim. Onları üzmüş olabilirim ama başka seçeneğim yoktu.
Anne babasını evden çıkarmamın, Burak’ı bu durumun ciddiyetini anlamaya zorlayacağını umuyordum. Şaşırdılar ve köydeki evlerini satarak şehre yerleşmeye çalıştıklarını, şimdi ise başlarını sokacak bir yerleri kalmadığını söylediler. Ama bu beni pek ilgilendirmiyordu, sonuçta Burak’ın yeni sevgilisinden yardım isteyebilirlerdi. Artık dairemi kiraya verip ek gelir elde etmeyi planlıyorum.
Arkadaşlarım ikiye bölündü: Kimi yaptığımı haklı buldu, kimi ise yaşlı insanlara acıyıp onlara yeni bir ev bulmaları için zaman tanımam gerektiğini söyledi. Ama artık kimsenin iyi niyetimi kullanmasına izin vermeyeceğime karar verdim. Dört yıl boyunca hiç kira almadan, sadece aidat ödemelerini isteyerek oturdular.
Beni en çok şaşırtan, Burak’ın evliliğimizde her şey yolundayken, hiç kavga etmezken nasıl böyle bir şey yapabildiği oldu. Belki de onun için sıkıcı olmuşumdur ve başka yerde eğlence aradı. Evime, ailesini yerleştirmeme izin verdim ama karşılığında ihanet gördüm.
Burak’a boşanma kararımı ilettim. Özür diledi, yalvardı ama değişmeyeceğini biliyordum. Bir kez ihanet eden, yine eder. Hemen evden gitmesini istedim, kayınvalidemlere ise kiracılar gelmeden önce yeni bir ev bulmaları için süre tanıdım. Bunu kendi oğullarına borçlular.
Bazen çok acımasız hissetsem de, artık kimsenin iyi niyetimi istismar etmesine izin vermeyeceğim. Bana haksızlık ettiler, verdikleri tepkiyi hak ettiler. Bu dünyada hiçbir şey cezasız kalmaz.
