Biz eşimle kendi evimizi almayı hayal ediyorduk, nihayet kredimizi çektik ve hatta kayınvalidemden borç bile aldık. Kötü biri değil ama aşırı müdahalesi beni çileden çıkarıyor. Kocası vefat ettikten sonra herkese annelik yapmaya kalkıştı ve bu durum hayatımızı zehir ediyor. İstanbul’un göbeğinde geniş bir dairesi var ama ben kararlıyım: küçük de olsa kendi evimiz olsun. Onun gölgesinin evimizin üzerine düşmesine izin vermeyeceğim.
Üç odalı bir daireye bakmıştık, yeni yapılan bir projede. Bir oda küçücüktü – hayalimdeki bir giyinme odası için ideal. Ama kayınvalidem, Meryem Hanım, isyan etti. “Oraya giyinme odası yapmak saçmalık!” diye çıkıştı. “Misafirler nerede yatacak? Akrabalar gelirse ne olacak?” diye üsteledi, gözlerini bana dikerek. Anlamıştım: kendisini düşünüyordu. Son zamanlarda bizde akşamları oyalanıyor, sanki boş dairesine dönmek istemiyordu. Sözleri bir tehdit gibiydi; eğer üç odalı alırsak, sürekli bizde takılacak, hatta taşınmayı bile deneyecekti.
Kör değilim – nereye varacağını görüyorum. Meryem Hanım yalnız ve ilgisi boğucu bir kontrole dönüşüyor. Günde üç kez arar, “nasılsınız” diye kontrol eder, gereksiz öğütler verir, hatta yeni evimizin nasıl döşeneceğine bile karışmaya çalışır. Evimi onunla paylaşmak istemiyorum! Eşimle, Barış’la, kendi hayatımızı kurmak için ev alıyoruz, onun kaprislerine boyun eğmek için değil, ne kadar “şefkatli” görünürse görünsün.
Bir şart koydum: üç odalı ev yok. “Anneni sırf bayramlarda görmek istiyorum,” dedim Barış’a. “Misafir odası istiyorsa, kendi evinde yapsın.” Beni ikna etmeye çalıştı, annesinin bize yakın olmak istediğini, yaşlandığını ve yalnız kalmakta zorlandığını söyledi. Ama kararlıyım. Onun bunaltıcı “ilgisi” için huzurumdan vazgeçmem. Giyinme odası olmayan bir ev, onun ikinci evi olan bir yuvadan iyidir.
Misafir gelirse şişme yatakta yatabilir. Kayınvalidem kalmak isterse, onu göndermek için bin bahane bulurum. Bu bizim evimiz, bizim hayatımız ve kimsenin, hatta onun bile, evimizin sahibi olma hakkımızı çalmasına izin vermeyeceğim.
Hayat bize şunu öğretir: sınırlarını korumayanın özgürlüğü olmaz.
