“Anne, Burak’la Esra sana geleceği zaman bana haber ver o gün Zeynep’le evde kalmayı tercih ederim,” dedi kızım. “Ne oldu ki? Esra sana niye ters gidiyor?” diye sordum, çünkü birkaç kez fark ettim ki kızım, abisinin eşiyle görüşmekten kaçınıyordu. Bu durum, ailemizde neler olduğunu ve bu durumda ne yapmam gerektiğini düşünmeme sebep oldu.
Aile Buluşmaları ve Gerginlik
Benim iki yetişkin çocuğum var: oğlum Burak ve kızım Sibel. Burak, Esra ile üç yıldır evli, henüz çocukları yok. Sibel ise ayrı yaşıyor, yedi yaşındaki kızı Zeynep’le birlikte sık sık bana gelir. Küçük bir kasabada, bahçeli bir evde yaşıyorum ve Zeynep için burası küçük bir cennet gibi—koşuyor, oynuyor, çiçekleri sulamama yardım ediyor. Burak ve Esra da geliyor, ama daha seyrek, çünkü İstanbul’da oturuyorlar ve işleri yoğun.
Her zaman özellikle bayramlarda aileyi bir araya getirmeye çalıştım. Ama son birkaç yıl içinde fark ettim ki Sibel, Esra’nın da geleceğini öğrenirse görüşmekten kaçınıyor. Önce tesadüf sandım, ama sonra bizzat kendisi, “Anne, onlar geleceği zaman haber ver, kesişmek istemiyorum,” dedi. Şaşırdım ve sebebini sordum, ama Sibel, “Yok bir şey, sadece istemiyorum,” diyerek geçiştirdi. Ama ben bir anneyim, bir şey yanlış diye hissediyorum.
Esra ile Neden Problem Var?
Esra—en azından bana öyle geliyor—iyi bir kız. Nazik, mutfakta hep yardım ediyor, hediyeler getiriyor, sağlığımı soruyor. Burak’la mutlu bir çift gibi görünüyorlar, o Esra’yı çok seviyor. Ama fark ettim ki Sibel’le sohbet ederken biraz soğuk davranıyor. Mesela son aile yemeğinde Esra, Sibel’le neredeyse hiç konuşmadı, Zeynep bir şey anlattığında ise sadece gülümsedi ve sustu. Belki küçük bir şeydir, ama Sibel bunu kayıtsızlık olarak algılıyor gibi.
Sibel’le konuşmaya çalıştım, ama ya espriyle geçiştiriyor ya da konuyu değiştiriyor. Bir keresinde şöyle dedi: “Anne, biraz kibirli gibi. Hep kendini daha üstünmüş gibi gösteriyor, sanki Zeynep’le biz ona engel oluyoruz.” Şaşırdım—bana Esra hiç kibirli gelmemişti. Belki de kızımın gördüğünü ben göremiyorum? Sibel hep hassas bir kızdı, boşandıktan sonra daha da kırılgan oldu.
Oğlumla Konuşma
Burak’la konuşmaya karar verdim, belki bir anlaşmazlık vardı. Esra’nın Sibel’e normal davrandığını, sadece “karakterleri uyuşmuyor,” dedi. “Anne, biliyorsun, Sibel bazen herkese mesafeli davranıyor, hep kendi dertlerine dalıyor,” diye ekledi. Katılmadım—Sibel kibar ve açık yürekli biridir, belki Esra’nın yanında rahat hissetmiyor.
Burak, Esra’yla konuşacağına söz verdi, ama bunun işe yarayacağından emin değilim. Aralarındaki bu gerginliğin daha da büyüyeceğinden korkuyorum. Mesela Zeynep, dayısı Burak’a bayılıyor, ama Esra için “hep susan teyze” diyor. Çocuklar her şeyi bizden iyi seziyor.
Aileyi Nasıl Bir Arada Tutarım?
Çocuklarımın yakınlarıyla anlaşamamasını görmek beni üzüyor. Eskisi gibi hep birlikte toplanmamızı, Zeynep’in sevgi dolu bir aile ortamında büyümesini istiyorum. Ama Sibel, Esra’yla aynı odada bile durmak istemiyorken bunu nasıl başarırım? İkisiyle de konuşmalı mıyım? Yoksa karışmayıp kendilerinin çözmesine mi izin vermeliyim? Müdahale edersem daha kötü yapmaktan korkuyorum.
Benzer durumlar yaşayanlar varsa, ailedeki bu tür çatışmaları nasıl çözdüğünüzü paylaşın. Kızımla gelinimi nasıl barıştırabilirim? Yoksa belki de herkesi uzlaştırmak için fazla çabalıyorum ve aralarının yakın olmayacağını kabullenmem mi gerekiyor? Lütfen fikirlerinizi söyleyin, tavsiyeye ihtiyacım var.
