Bugün aklıma düştü, hiç yaşıtınızı görüp “Yok artık, ben o kadar yaşlı gözükmüyorum herhalde?” diye düşündünüz mü? 😅 Size bir arkadaşımın başına geleni anlatayım:
Adım Aylin. Otobüs durağında bekliyordum ve sonunda bindiğimde şoförün kimlik kartı dikkatimi çekti. Tam adı yazıyordu ve bir yerden tanıdık geldi. Birden lise yıllarımda, yaklaşık 35 yıl önce, büyük bir aşkla hayran olduğum uzun boylu, yakışıklı, simsiyah saçlı bir çocuk geldi aklıma.
Bir an içimden geçirdim:
“Acaba o olabilir mi? Gizlice hayran olduğum o çocuk?”
Ama şoföre dikkatlice baktığımda bu düşünceyi hemen attım. Kel, saçları ağarmış, kırışıklıkları olan, hafif göbekli biriydi ve benden çok daha yaşlı görünüyordu! Yine de sormadan edemedim:
“Affedersiniz, Acıbadem Lisesi’ne mi gittiniz?” diye sordum.
“Evet, gittim!” diye gülümseyerek yanıt verdi.
“Hangi yıl mezun oldunuz?”
“1982… Neden sordunuz ki?”
O anda pat diye söyledim:
“Demek sınıf arkadaşıymışız!”
Bana bir an dikkatle baktı… Ve sonra…
ŞU ADAM…
KEL,
AK SAÇLI,
KIRIŞIKLIKLAR İÇİNDE,
BİRAZ TOPLANMIŞ,
YORGUN GÖZLERİ VE YAVAŞ ADIMLARIYLA…
BANA BAKIP SORDU:
“Öğretmenim, siz hangi derse giriyordunuz?”
😑
O günden sonra kimseyi görünüşüne göre yargılamamaya karar verdim. Ama itiraf edeyim… Ertesi gün dışarı çıkarken kıyafet seçimine biraz daha özen gösterdim! 😉
Sizce de insanın içini acıtmıyor mu bu? 😆
