“NİNEMİN CEP TELEFONU YOKTU, AMA BENİ HERKESTEN DAHA İYİ DİNLERDİ…”
Ninemin WhatsApp’ı yoktu, ön kamerası da yoktu, video aramayı da bilmezdi.
Ama ben konuşurken gözlerimin içine bakardı… ve bütün dünyamın önemli olduğunu hissettirirdi.
Filtreleri yoktu, ama yüzü her ekrandan daha çok parlardı.
Emojileri yoktu, ama elini sıkmakla “her şey düzelecek” derdi.
Kulaklık kullanmazdı, çünkü her zaman beni duymaya hazırdı.
“Seni seviyorum”u mesajla söylemezdi. Bunu her sabah sıcak çay ve paylaşılan sessizlikle hissettirirdi.
Şimdi onu, her sesten daha çok özlüyorum.
Çünkü modern hayat bize binbir iletişim yolu verdi,
ama bazen nasıl dinleyeceğimizi unutuyoruz.
Bu yazı viral değil. Gerçek.
