O sadece bir çocuktu—çilli, biraz sakar, kötü bağlanmış bir kravat ve ona öyle bakan parlak gözleri vardı ki sanki dünyada başka kız yokmuş gibi. O zamanlar bahar daha yeni başlıyordu. Okulun bahçesindeki karlar eriyordu ve yarı çözülmüş topraktan minik sarı çiçekler usulca başını çıkarıyordu.
“Bunlar senin için,” dedi, ona ufacık bir buket uzatarak. *Kardelenler.*
“Benimle evlenir misin?” diye sormuştu alçak bir sesle, neredeyse fısıldayarak, sanki rüzgar ondan önce duyacakmış gibi korkuyormuş gibi.
“Beraber takılmazlardı ama bazen boş şeyler hakkında konuşurlardı. Sık sık onun evinin önünden geçer, el sallamak için seslenirdi”
Kız güldü—şaşkınlıktan, utangaçlıktan.
“Etrafındaki tüm kızlar sınıfta güllerle hava atıyordu, birileri evden karanfil getiriyordu, bazılarının kocaman”
“Demet*leri vardı”
“Oysa*”
“Onun*”
“Elind*e”
“*”
“Bu tuhaf mütevazı çiçekler vardı, kimsenin güzel dediği yoktu.”
“Kardelen mi?” diye kıkırdadı arkadaşları ellerini”
“A*ğızlarına kapatarak. ‘”
“Ona gerçek çiçek*”
“A*l”
“mak için para mı yet*medi? İğrenç*!”
“Bir şey diyemedi, sadece buketi çantasına sakladı. Hiçbir şey söylemedi. Arkadaşlarıyla kaçtı.”
“Geri”
“Dönüp bakmadı*”
“Bile”
“Çok istedi ama ya arkadaşları fark*”
“Eder diye kork”
“Tu”
“*”
*”
“*”
“*”
*”
“*”
“Artık pencer*”
“Elerin önünd*”
“e geç”
“miyordu. Biliyordu—o*”
“nu bekliyordu ama k*”
“endi*ne bile itiraf”
“Ed*”
“emiy*”
“A”
“ordu.”
“Ondan uzak”
“Durd*”
“U-”
“Yol al”
“*”
“ıyordu. Ses*”
“lenmes*”
“in”
“i”
*”
“Ya”
“da göz göze gel”
“mek istem*”
“iy*”
“or*”
“du.”
“O günkü davranışı için utanı”
“yordu. Tabii, eğer”
“bu”
“Doğ*”
“Ru”
“kel*”
“imey”
“Se”
“Son*”
“ra”
“çocu*”
“k”
*”
“Taşın”
“dı”
“*”
“*”
“*”
*”
*”
“*”
“*”
“*”
“*”
*”
“*”
“*”
“*”
“*”
“*”
“*”
*”
“*”
“*”
“*”
“*”
“*”
“*”
“*”
“*”
“*”
