İntikam
Otuz yaşındaki Defne, birçok iş adamı tarafından tanınan, onlarla iş yapan, toplantılar düzenleyen başarılı bir kadındı. İş dünyasında her yol mübah olduğuna inanıyor, hatta hedefine ulaşmak için kadınsı çekiciliğini de kullanmaktan çekinmiyordu. Bazı ortaklarla ilişkileri sadece profesyonel değil, daha da ötesine gidiyordu. Amacına ulaşmak için hiçbir engel tanımıyordu.
Bir gün arkadaşına şöyle demişti:
“Her önüme gelenle yatmıyorum. Sadece hoşlandıklarımı seçtim. Evet, tamamen profesyonel değil ama bir kadın olarak bu erkek dünyasında yer edinmek kolay değil. Kadınlar artık kendilerini kanıtlıyor ama yine de zor.”
“Bilmiyorum Defne, ben yapamazdım. Ben ofiste çalışıyorum, patronum karar veriyor. Beni memnun ediyor. İş dünyasında böyle dolaşmayı hayal bile edemem. Bir kadının sağlam bir duruşu olmalı, senin var işte,” diye destek olmuştu arkadaşı Selin.
“Selin, işe başladığımda hemen sorunlarla karşılaştım. Kadınlara güvenmiyorlar. Eski bir tanıdığım, ona ortaklık teklif ettiğimde açıkça ‘Bir kadın, doğru yaklaşımı bulursa başarılı olabilir’ dedi. İşte o zaman Murat benim ilk özel ortağım oldu.”
“Aman Defne, nasıl cesaret ettin? Ben o çizgiyi aşamazdım,” diye şaşkınlıkla karışık bir korkuyla mırıldanmıştı Selin.
“Seliin, onunla anladım ki bir erkekle ilişkileri ikiye ayırabilirsin. Biri hislerin olduğu biri, diğeri iş için. İkincisinden aldığın zevk, işin büyüdüğünü gördükçe ortaya çıkıyor,” diye açıklamıştı Defne artık her şeye iş gözüyle bakarak.
Defne’nin şirketi büyüdü. Artık güçlü bir BT uzmanına ihtiyacı vardı, ama başlangıçta böyle birini çalıştıracak gücü yoktu. Sonunda bir ilan üzerine genç bir uzman geldi, henüz yirmi beş yaşındaydı. Defne başta şüphelense de, mülakatta zekice fikirler ortaya attığını görünce etkilendi. Emre, az tecrübesi olmasına rağmen parlak bir gelecek vaat ediyordu.
“İyi günler,” diyerek gülümsedi, Defne’nin ofisine girdiğinde.
“Hoş geldin Emre, otur bakalım. Görevlerini konuşalım. İki haftalık deneme süresiyle başlıyoruz. Eğer sorun çıkarmazsan, kadroya alırız. Ama bir şartım var,” dedi Defne manidar bir bakışla.
Emre şaşırarak kaşlarını kaldırdı:
“Ne gibi bir şart?”
“Şimdilik yüksek maaş bekleme. Kabul ediyorsan, başlayabilirsin.”
“Tamam, kabul,” diye ciddiyetle cevapladı.
Defne, Emre’yi gözlemledi. İyi bir uzmandı ama deneyimsizliği bazen işlerini aksatıyordu. Yumuşak karakteri yüzünden ofisteki kızlara söz geçiremiyor, gerektiğinde sert davranamıyordu.
“Özel” iş görüşmelerini ofisinde yapmayı tercih ediyordu. Hem işlerini hallediyor, hem de görüşüp anlaşmaları imzalayabiliyordu. Bu yüzden “özel” ortakları, çalışanların eve gittiği saatlerde geliyordu.
Bir gün, tam böyle bir görüşme sırasında, Emre dosyalarla içeri girdi. Defne, onun fazla mesai yaptığını bilmiyordu. Neyse ki görüşme bitmişti, Defne bluzunu ilikliyor, ortağı ise şarabını yudumluyordu.
“Affedersiniz, yalnız olduğunuzu sanmıştım,” diyerek mahcup bir şekilde çıktı Emre.
“Defne, artık bütün ofis senin hakkında konuşacak. Ben bu kadar açığa çıkmak istemiyorum,” diye homurdandı sinirli ortak.
Ama Defne, Emre’nin ağzını sıkı tutacağına onu ikna etti ve her şey planlandığı gibi devam etti. Ertesi gün, iş çıkışına doğru Emre’yi ofisine çağırdı.
“Emre, umarım dün gördüklerin aramızda kalır.”
Ona daha yüksek bir maaş teklif etmeyi düşünmüştü, ama aklına riskli bir fikir geldi. Emre’yi ikna etmesi uzun sürmedi, bakışlarından her şeyi anlamıştı. Defne, bu kadar genç olmasına rağmen deneyimli bir erkek olduğunu görünce şaşırdı. Onunla olan yakınlığı Emre’yi çok mutlu etmişti, hatta biraz fazla heyecanını dizginlemek zorunda kalmıştı.
“Emre, fazla beklentiye girme. İlişkimizi gizli tutacağız. Diğer çalışanlar senin kayırıldığını düşünmesin. Anlaşıldı mı?”
“Tabii, anladım. Patron ve çalışan…”
Defne ve Emre’nin ilişkisi üç yıldan fazla sürdü. Bu sürede birbirlerinden çok şey öğrendiler. Ama zamanla Emre’yle olan ilişkisi Defne’ye yük olmaya başladı.
Emre, onun “özel” ortaklarıyla ilişkilerinden şüpheleniyor, sık sık kavga ediyor, kıskançlık krizlerine giriyordu. Son zamanlarda iyice üstüne gelmeye başlamıştı:
“Defne, artık resmi olarak birlikte olmalıyız, evlenmeliyiz.” Ama bu fikir Defne’ye hiç çekici gelmiyordu.
“Bak Emre, ilişki ilişkidir ama seni sevmiyorum. Nasıl sevmeden evleneyim? Başta hoşlanmıştım ama zamanla bu hissim geçti.”
Ertesi gün, masasında Emre’nin istifa dilekçesini buldu. İlişkileri böylece sona erdi.
Bu olaydan sonra bir buçuk yıl boyunca şirketini büyüttü Defne. Ama bir gün, birden işler ters gitmeye başladı. Önemli ortakları işi bıraktı, anlaşma yapmak istediğinde ise şu cevabı aldı:
“Defne, kişisel değil. Sadece başka bir firma daha iyi teklif sundu.”
“Demek rakip çıDefne, tüm zorluklara rağmen, yeni bir başlangıç yaparak hem işinde hem de özel hayatında gerçek mutluluğu bulduğunu fark etti.
