Elif, eski bir dostum, yıpranmış bir tabela taşıyan Sıcaklık Kafenin önünde duruyordu. Harfler yamuk, bir ı neredeyse sözcükten düşmüş gibiydi. Kapı önünde kurumuş levanten çalıları, çöp kutusu ve iki gökyüzü güvercini sonbahar güneşinde ısınıyordu.
Hoş geldin yeni hayat, diye mırıldandı ve anahtarı kilide soktu.
Yeni hayat nemli, küflü ve eski baharatların kokusunu taşıyordu. Elif bir hapşırdı, pencereleri açtı, derin bir nefes aldı ve işe koyuldu.
Delirdin mi sen! diye bağırıyordu telefonun diğer ucundaki eski dostum Işıl. Kafe mi aldın? Bu semtte? İşten atılmak seni bu kadar mı etkiledi?
Başkasının parasını saymaktansa poğaça yapmayı tercih ederim, diye içini çekti Elif, masaları silerken. Ayrıca hep hayalimdeydi. Hatırlıyor musun, büyükannemin yanındayken?
Hafızamda yer var, dedi Işıl, ama hayaller bir şey, bu kulübe bir şey.
Bu kulübe değil, benim fırınım, diye yanıtladı Elif.
Fırınına Mandarincik Ekmeği adını verdi; çünkü büyükannesi poğaçalarına tarçın ve rendelenmiş mandalina kabuğu eklerdi. Kışın ev mandalina ve taze hamur kokusuyla dolardı. Elif o sıcaklığı geri getirmek istiyordu.
İlk hafta müşterisi yoktu. Kafe şehrin kenar mahallesinde, sadece kısayolları bilenler geçerdi. Elif sabah beşte kalkar, hamuru yoğurur, pişirir, bulaşıkları yıkar, tarifleri denerdi. Tarçın ve vanilya aroması kahveyle karışır, pencere kenarına mandalina dolu bir vazo koyar, camın üzerine Göz atınpişman olmayacaksınız yazardı.
Büyükanne, yardım eder misin? diye fısıldar, taze poğaçalarla dolu tepsiyi örtünce.
O akşam komşudan büyükannesi Zeynep içeri girdi.
Poğaça mı pişiriyorsun? Yanımdan geçtim, kokladım. Bir tat verir misin?
Elif bir poğaça uzattı, Zeynep gözlerini kısarak çiğnedi ve onayladı.
Lezzetli. Yarın kızlarımı getiriyorum, nâtranç oynarlar. Sen bize kahve yap.
Ertesi gün üç yaşlı kadın geldi; hepsi hayat tecrübesiyle dolu birer hikaye paketiydi. Bir hafta sonra üç üniversite öğrencisi, ardından bir kuryeci ve bir anne bebek arabasıyla içeri girdi. Söylentiler sessiz ama sağlam bir şekilde yayıldı.
Elif tabela değiştirtti; Sıcaklık yerine Mandarincik Kokulu Fırın yazdı. Yardımcı oldu Mert, öğrencilerden biri.
Sen ne iş yapıyorsun? Tasarımcı mı? diye sordu.
Henüz değil. Okuldayım. Ama poğaçalarınız harika. Tabelanın da güzel olmasını istiyorum.
Uzun zamandır birine ihtiyaç duyduğunu hissetti Elif. Akşam olduğunda Mert bir kız getirdi: Bu Deniz, fotoğrafçı. Sosyal medyamızı canlandıralım. Elif gözleri doldu.
Merhaba, dedi kapıdan titrek bir ses. El?
Dönüp baktığında eski sevgilisi Ali duruyordu. Bir yıl önce düşünmek bahanesiyle işyerinden ayrılmıştı.
Burada ne işin var? diye kurumuş bir sesle sordu.
Kafen açtığını duydum, bir bakmak istedim.
Bakıp gitti, hoşça kal.
Ali bir an durdu. Eskiden sen bana sıkıcı olduğumu söylemiştin. Şimdi sıkılıyor musun?
Alaycı bir gülümseme ile Şu anki durumla ilgilenmiyorum. Ancak biliyorsun ki hâlâ resmi olarak boşanmadık; senin edindiğin her şey ortak mülk sayılıyor. dedi.
Elif sustu, sonra önlüğünü çıkarıp kapıyı genişçe açtı.
Ali, dışarı çık. Bir daha burada görmemek dileğiyle.
Ali adımını atmak üzereyken, kapıdan Zeynep ve arkadaşları çıktı.
Kim bu gürültücü? Çık buradan evlat, bu kadınlar dişi hâkimiyeti kuruyor.
Ali homurdanarak çıktı.
Kimdi o? diye sordu bir arkadaş.
Eski sevgili. Payını almak için geldi.
Onun bir derdi var mı? diye Zeynep alaycı bir sesle, tepsiden bir poğaça alarak.
O sırada annesi telefonu açtı.
Ne yaptın burada? Ali aradı, bağırdığını duydu.
Elbette, o benim eşim gibi. Belki bir gün hâlâ bir araya geliriz. Ben genç değilim ki.
Anne, ben kendi işimi kurdum, sıfırdan. Mutluyum. Sen de sevinemez misin?
Kaybedersem ara.
Elif telefonu kapattı, mutfakta boş bir fincana bakarak uzun süre oturdu.
Kız fotoğrafçı Deniz kapıdan içeri geldi. Girebilir miyim? Fotoğraf çekimimizi bitirdik Ağlıyor musun?
Elif bir gözyaşını sildi. Hayır, sadece hatırlıyorum. Büyükannem bir kez demişti: Hamur yapışırsa sabret, o zaman henüz hazır değildir.
Sen güçlüsün Elif. Biz yanındayız. dedi Deniz, ona sarıldı ve telefonu uzattı. İlk paylaşımlarımızı yaptık; yüzlerce takipçimiz var.
İlkbaharda mandalina poğaçaları köşe başına kadar sı
