Köpeğin kızıma saldırdı!” diye bağırdı bir kadın. Güvenlik kamerası görüntülerini incelediğimizde korkunç bir şey gördük.

*Günlük,*
Bugün inanılmaz bir olay yaşadık. Bir kadın, çığlık atarak bahçemize daldı: “Köpeğin kızıma saldırdı!” Güvenlik kamerası görüntülerini izlediğimizde gördüklerimiz karşısında donup kaldık.
Kadın, kucağında ağlayan altı yaşlarında bir kız çocuğuyla öfkeyle bahçemize girdi. Küçük kızın karnında bir çizik vardı. Şaşkınlıktan ne yapacağımı bilemedim. Karabaş, her zamanki gibi sakin bir şekilde bahçede oturuyor, kuyruğunu neşeyle sallıyordu. Beş yıldır bizimleydi, zeki ve uysal bir köpekti, kimseye zarar verdiğini hiç görmemiştik. Bu suçlamalar bana tamamen mantıksız geldi.
Kadın, evimizde vahşi bir canavar yaşıyormuş gibi bağırıyordu. Polisi aramış ve “kuduz köpeğin” derhal uyutulmasını talep ediyordu. Titriyordum ama sakin kalmaya çalışarak cevap verdim:
“Karabaş asla böyle bir şey yapmaz. Çocuklarla arası çok iyidir.” Belki kızı onu kızdırmıştı. “İsterseniz, arka bahçedeki kamera kayıtlarını birlikte izleyelim. Her şey orada kayıtlı.”
Polisler de kabul etti ve eve girdik. Kamera, bahçenin ve olay yerinin tamamını görüntülüyordu.
Görüntüleri izlediğimizde hepimiz şok olduk…
Olay, kadının anlattığı gibi değildi. Küçük kız, arka bahçede oynarken aniden sokağa fırlamıştı. Tam o sırada geçen bir arabanın altına düşmek üzereydi.
Karabaş, hızla peşinden koştu, kızın kıyafetinden çekti ve onu arabanın altından kurtardı. Kadın, köpeğin kızını çekişini görünce saldırdığını sanmıştı. Korkudan titreyen küçük Elif ise kurtarıldığını bile anlayamamıştı.
Anne görüntüleri görünce nefesi kesildi. Kızının hayatta kalmasını Karabaşa borçlu olduğunu fark etti.
Gözleri doldu, bize dönerek içtenlikle teşekkür etti ve haksız suçlamaları için özür diledi. Artık Karabaş onun gözünde “vahşi bir hayvan” değil, gerçek bir kahramandı.