Ne yaptığımı sonunda anladım. Otuz yıl birlikte yaşadığım eski eşimin yanına dönmek istedim, ama artık çok geçti
Şimdi 52 yaşındayım. Ve hiçbir şeyim yok. Ne eş, ne aile, ne çocuklar, ne iş Hiçbir şey.
Adım Vedat. Eşimle otuz yıl beraber yaşadık. Hep ailenin geçimini sağlamak için çalıştım, o da evi çekip çevirdi. Onun çalışmasını istemedim. Evde durması beni mutlu ediyordu. Ama zamanla bana batmaya başladı.
Birbirimize saygı göstererek yaşıyorduk, ama aşk sönmüştü. Normal olduğunu düşündüm. Bana uygundu. Sonra her şey değişti. Bir gece, bir barda Denizle tanıştım. Benden yirmi yaş küçüktü. Güzeldi, nazikti ve komikti. Rüya gibiydi.
Görüşmeye başladık, kısa sürede sevgilim oldu. İki ay sonra eşime yalan söylemek istemediğimi fark ettim. İşten sonra eve gitmek istemiyordum. Denizi sevdiğimi ve onunla evlenmek istediğimi anladım.
Birkaç gün sonra eşime gerçeği söyledim. Sahneyi koymadı. Sakin kaldı. Ben de onun beni sevmediğini düşündüm, o yüzden bu kadar soğukkanlıydı. Ama şimdi anlıyorum ki Meleki ne kadar kırdığımı o zaman göremedim.
Boşandık. Yıllarca beraber yaşadığımız evi sattık. Deniz, eski eşime evi bırakmamam konusunda ısrar etti. Melek bir stüdyo daire aldı. Ben de biriktirdiklerimle Deniz için iki odalı bir ev aldım.
Eski eşime yardım etmedim, tek kuruş vermedim. Parası olmadığını ve hemen iş bulamayacağını biliyordum. Ama o zaman umrumda değildi. Oğullarım benimle konuşmak istemedi. Annelerine ihanet ettiğimi hissetmişler ve bunu affedemiyorlardı.
O zamanlar hiç takmamıştım. Deniz hamileydi ve çocuğun doğumunu dört gözle bekliyorduk. Kısa süre sonra bir oğlumuz oldu. Ama çocuk bana da Denize de benzemiyordu. Arkadaşlarım onun benim çocuğum olmadığından şüpheleniyordu. Onları dinlemek istemedim.
Denizle hayat iyi gitmiyordu. Çok çalışmam, eve ve çocuğa bakmam gerekiyordu. Deniz sürekli para istiyor ve sık sık dışarı çıkıyordu. Ev dağınıktı, hiç yemek hazır olmazdı. Sabaha karşı evde, alkol kokusuyla gelir, en ufak şeyde kavga çıkarırdı.
Sonunda işimi kaybettim. Yorgun, sinirliydim ve işlerimi kötü yapıyordum. Üç yıl boyunca hayatım böyle geçti. Sonra Denizi hiç sevmeyen ve çocuğun benden olmadığından şüphelenen kardeşim DNA testi yaptırmaya zorladı. Çocuk benim değildi.
Her şey ortaya çıkınca hemen boşandık. Bu arada ne eski eşimle ne de oğullarımla hiçbir bağım kalmamıştı. Denizden ayrıldıktan sonra ilk eşime dönmeye karar verdim. Çiçekler, şarap, pasta aldım ve onun evine gittim. Melek artık orada yaşamıyormuş. Yeni ev sahibi bana yeni adresini verdi.
Oraya gittim. Kapıyı bir adam açtı. Melek iş bulmuş ve bir iş arkadaşıyla evlenmişti. Mutluydu ve hayatı yolundaydı.
Bir süre sonra bir kafede karşılaştık. Bana dönmesini istedim. Bana aptal gibi baktı ve gitti. Şimdi yaptığım hatayı anlıyorum. Ne istemiştim? Ne başardım ki? Neden eşimi bırakıp genç bir kızla evlendim?
Şimdi 52 yaşındayım. Ve hiçbir şeyim yok. Ne eş, ne iş, oğullarım bile benimle konuşmuyor. Bana en değerli olan her şeyi kaybettim. Ve hepsi benim hatam. Maalesef bu yanlışı asla düzeltemeyeceğim
