Her gün mezarlığa gelip sahibinin mezarını kazan köpek: Herkes hayvanın sadece özlem duyduğunu sanıyordu, ta ki korkunç gerçeği öğrenene kadar

Köpek her gün sahibinin mezarına geliyor ve toprağı kazıyordu: herkes hayvanın sadece özlem duyduğunu sanıyordu, ta ki korkunç gerçeği öğrenene kadar…
Köpek, her gün mezarlığa gelirdi.
Tasmasız, kayışsız… Sanki yolu ezberlemiş gibiydi. Mezarlık görevlileri bu manzaraya alışmıştı: dik kulakları ve zeki bakışlarıyla, ince yapılı bir Kangal köpeği.
Bir zamanlar polis memuru Emre Demirin çalışma arkadaşıydı. Yıllarca birlikte görev yapmışlardıkovalamacalar, tutuklamalar, bitmek bilmeyen eğitim saatleri… Onun için Emre sadece bir sahip değil, tehlikeyi, yorgunluğu, zaferleri paylaştığı bir yoldaş, bir dosttu.
Bir yıl önce, Emre bir operasyon sırasında hayatını kaybetti. Cenazesi kalabalık ve görkemliydi. O günden sonra köpek, her gün mezarın başına geldi. Kendisinin kazdığı çukura uzanır, burnunu toprağa sokar, neredeyse silinmiş olan o kokuyu arar gibi saatlerce öylece yatardı.
Bazen gönüllüler, iyi niyetli insanlar, hatta Emrenin eski meslektaşları onu götürmeye çalışırdı. Ama kaçtığı anda yine orada, mezarın başında olurdu. Oturur, uyur, bazen sessizce ulurduama asla yerinden ayrılmazdı.
Çoğu, bunun bir yas işareti olduğunu düşünüyordu: Sahibini arıyor, ona ulaşmaya çalışıyor, sadece çok özlüyor diyorlardı. Ancak korkunç gerçek, bir gün mezarlığa gelen eski bir polis arkadaşının köpeği fark etmesiyle ortaya çıktı. Onun bu garip davranışının asıl sebebini o anladı.
Adam köpeği tanıyordu ve eğer bir şey kazıyorsa, bunun bir nedeni olduğunu biliyordu. Yaklaştı, dikkatlice baktıköpek mezar taşının tam altını değil, kenarındaki toprağı kazıyordu.
Ertesi gün bir kürekle geri döndü. Mezarlık bekçisi engel olmaya çalıştı, ama adam sertçe yanıt verdi:
“Yanılıyorsam, üstünü tekrar kapatırım.”
Toprak, eski bir mezarda olması gerekenden daha yumuşaktı. Yarım saatlik kazıdan sonra bir kumaş parçası göründü. Onu açtıklarında herkes donakaldı: içinde, tabutsuz, sivil giysiler içinde bir erkek cesedi vardı. Elleri ve yüzü bağlıydı, boynunda da ip izleri…
Polis hızla olay yerine geldi. Araştırmalar sonucu, ölünün Emrenin üzerinde çalıştığı bir davada tanık olduğu anlaşıldı. Emrenin ölümünden sonra biri, cenazeyi fırsat bilerek bu cesedi gizlice gömmüş ve kimsenin asla fark etmeyeceğini ummuştu.
Ancak köpek fark etmişti. Yıllarca ona öğretildiği gibi yine yapmıştı işinigerçeği bulmuştu.