Kayıp Zamanın Yankısı: Laura ile Yeniden Buluşma ve Aşk Üzerine Öğrendiğim Ders

Kayıp Olanın Yankısı: Ayşe ile Yeniden Karşılaşmam ve Aşk Dersim
İki yıl sonra Ayşe’yle yeniden karşılaşmak, kaybettiğim her şeyi görmemi sağladı. O an, aramızda gerçekten ne olduğunu anladım. Görmezden geldiğim her şey, asla okuyamadığım işaretler, onun sessiz fedakarlıkları ve onu tanıyamayacağım birine dönüştüren bencilliğim…
Ayşe beni bir kahve içmeye davet etti. İstanbul’da bir kafede otururken konuşmaya başladı, ama sadece kişisel başarılarından bahsetmedi. Kendini öncelik haline getirmeyi, anne ve eş olmadan önceki o güçlü kadın olmayı öğrenmişti. Yüzünde artık aceleyle sürülen makyajın altına sakladığı yorgunluk yoktu; teni özgüvenle parlıyordu, çoktandır kaybettiği bir şeydi bu.
“Gerçekten,” dedi gün batımını izlerken, “kolay olmadı. Zor zamanlar geçirdim, ama yolumu buldum. Kendimi değerli görmeyi, başkasından bunu beklememeyi öğrendim.”
Ayşe’nin sözleri içime işledi. Ayrılığımızdan sonraki aylarda, hiçbir şey olmamış gibi hayatıma devam etmiştim. İşe, arkadaşlarıma kendimi vermiş, sadece bana uygun olana odaklanmıştım. Ama şimdi onu görünce anladım ki bencillik sadece bizi birbirimizden uzaklaştırmıyor, gerçekten önemli olanı görmemizi de engelliyor.
“Peki sen,” diye sordu bana bakarken, artık kin beslemeyen ama zamanın iyileştirebileceği yaralar olduğunu bilen gözlerle, “nasılsın?”
Ne cevap vereceğimi bilemedim. O anda kendimi hiç olmadığım kadar yalnız hissettim. Ayşe yoluna devam etmiş, yeniden açmıştı, ben ise hâlâ geçmişe takılıp kaçırdığım şeylere hayıflanıyordum.
Bir adım geri çekilip yaptıklarımı düşünmeye karar verdim. Onun kalkıp sıcak bir gülümsemeyle vedalaşmasını izlerken anladım ki bazen aşk yetmiyor. Birini sevmek yeterli değil; ona iyi bakmayı, değerini bilmeyi ve büyümesine izin vermeyi de bilmek gerekiyor.
Ayşe gitti, ama içimde bir şey değişti. Artık geçmişe pişmanlıkla bakmıyordum. Şimdi biliyordum ki uzlaşmanın ilk adımı onu yeniden aramak değil, kendim için daha iyi biri olmayı öğrenmekti. Belki bir gün yollarımız tekrar kesip de karşılaşırsak, bir zamanlar kaybettiğimi fark edecek kadar bilge olabilirdim.