Eski eşim evin yarısını almak için beni dava etmek istedi ama her şeyi önceden düşündüğümü hesaba katmamıştı.
Eski eşimle ilişkimiz mahkeme salonunda son buldu. Kimin suçlu olduğunu tartışmayacağım, zaten bir ilişkide suç her zaman iki taraflıdır. Ancak gerçek şu ki, ikinci eşim kendisine bir sevgili bulmuştu. Yıllar önce buraya yerleşen ve küçük bir kafe açan varlıklı bir iş adamıydı bu. Başta ilişkilerini saklamaya çalıştılar, sonra artık gizleme gereği bile duymadılar.
Bir gün çıkageldi ve boşanma davası açacağını, evin yarısını istediğini söyledi. Sinirlenip telaşlanacağımı umuyordu ama o ev tamamen benim emeğimle, dürüstçe kazandığım parayla alınmıştı. Eski eşimin bu evle tek bağı, iki yıl boyunca içinde yaşamış olmasıydı. Şimdi bir de hak iddia etmeye kalkışıyordu.
Sakin karşıladım. Mahkemeye gitmesini engellemeye bile çalışmadım. Sadece davayı kaybedip mahkeme masraflarını ödeyeceği günü bekledim. İlk eşimle yaşadığım kötü tecrübelerden ders almıştım. O dava tam üç yıl sürmüştü çünkü hiçbir konuda anlaşamıyorduk. Mahkemedeki her duruşma bir kavga ile bitiyordu. Sonunda ilk eşim amacına ulaştı mal varlığımın yarısını aldı. İyi bir avukat tutmuştu. Babamdan miras kalan evimi elimden aldı.
Ama ikinci eşimle olan durumda daha akıllı davrandım. Onunla evlenmeden önce, bizzat kendi emeğimle yenilediğim bir daire almıştım ama tapusu kardeşimin üzerineydi. Ona zerre kadar şüphe duymadan güvenirim. Boşanma vakti geldiğinde, ortada paylaşılacak bir şey yoktu. İlk evliliğimdeki fiyaskodan sonra hiçbir kadın beni bir daha kandıramaz.
