Ama yüzükleri ben yapacağım, bunu iyi aklında tut!
Mert bunu öyle bir özgüven ve çocuksu bir içtenlikle söyledi ki, Elif kahkahasını tutamadı.
Mert, daha birkaç aydır görüşüyoruz, Elif kahvesini alırken gülümsemesini sakladı. Düğün de neyin nesi?
Onun sana nasıl baktığını görüyorum, Mert bilmiş bir tavırla başını salladı. O yüzden hazırlan. Yüzük konusuna gelince, doğruca bana gel. Bir şaheser yaparım, söz veriyorum.
Eve giderken Elif, bu dostluğun onun için ne kadar değerli olduğunu düşündü. Mert tam on beş yıldır hayatındaydı üniversiteden beri. On beş yıl süren karşılıklı destek ve güven. Mert kuyumculuğu seçtiğinde, Elif onunla gurur duymuştu. Atölyesinin büyümesini, müşterilerinin artmasını izlemişti. İşleri şehirde nam salmıştı, Elif de arkadaşını tanıdıklarına tavsiye ediyordu.
Aylar sonra, Alper evlenme teklif ettiğinde, alyansların kimin yapacağı sorusu kendiliğinden cevaplanmıştı. Başka kime güvenebilirdi ki?
Mert bir sandalye çekip yanına oturdu ve tasarımlara başladılar. Elif beğendiği çizgileri gösteriyor, Mert fikirler sunup düzeltiyordu. Bir saat su gibi akıp geçti. Masada birkaç taslak duruyordu ve biri diğerlerinden çok daha güzeldi zarif, birbirine dolanan motiflerle bezenmişti.
İşte bu muhteşem duracak, Mert kalemiyle taslağa vurdu. Ama işçilik zor, zaman alacak. Maliyete ek yapmak gerekecek.
Elif düşündü. Düğün bütçesi kuruşuna kadar hesaplanmıştı.
Mert, kendi altınlarımı getirsem, eritip kullansan? Ucuzlatır mı?
Tabii ki. Eğer altın kaliteliyse, ayarı varsa, evet. O zaman sadece işçilik ödersin.
Elif büyükannesinin mücevher kutusunu hatırladı. İçinde kalın, antika bir bilezik vardı. İki zincir. Birkaç yüzük. Büyükannesi ona bu takıları bırakmıştı. Ama Elif onları hiç kullanmamıştı. Önemli bir şey için eritmek… doğru olurdu.
Tamam. Altınları getireceğim, sen yüzükleri yap. Anlaştık mı?
Anlaştık, Mert onun elini sıktı. Hayatımın en iyi işini yapacağım. En değerli insan için.
Bir hafta sonra Elif mücevher kutusunu getirdi. Mert her parçayı tarttı, ayarını kontrol etti, deftere not aldı. Altın fazlasıyla yetiyordu.
Düğün harikaydı. Mert onur konukları arasındaydı, dokunaklı bir konuşma yaptı. Elif ve Alper yüzüklerini taktı. Dünyada onlardan daha mutlu insan yokmuş gibiydi. Motifler birbirine dolanıyor, altın parlıyor, içindeki yazı “Sonsuza Dek” diyordu.
Evliliğin ilk ayı telaş içinde geçti. Elif yüzüğünü hiç çıkarmadı, güzelliğinin keyfini çıkardı. Ama bir sabah tuhaf bir şey fark etti yüzüğün altındaki deri kaşınıyordu. Elif parmağını ovuşturdu, belki sabundandır diye düşündü. Ama kaşıntı geçmedi. Akşama doğru küçük kızarıklıklar çıktı.
Belki bir şeye alerjin vardır? diye tahmin etti Alper.
Elif krem sürüp yüzüğünü çıkararak yattı. Sabah kızarıklıklar neredeyse kaybolmuştu. Ama yüzüğü tekrar takınca, öğlene doğru kaşıntı geri geldi. Birkaç gün sonra Alper de aynı şikayeti dile getirdi.
Bak, bu çok garip, Elif yanına oturup iki yüzüğe de baktı. Niye ikimizde de aynı reaksiyon var?
Belki altın kalitesizdir? Alper kaşlarını çattı. Ya da alaşım hatalıdır?
Elif kötüye yormak istemiyordu. Mert onun arkadaşıydı, hata yapmış olamazdı. Ama içindeki huzursuzluk dinmiyordu. Bir hafta sonra, şikayetler geçmeyince, Elif yüzükleri bağımsız bir ekspere götürmeye karar verdi. Sadece içi rahat etsin diye.
Eksper yüzükleri aldı, büyüteçle inceledi, tarttı, testler yaptı. Elif bekleme salonunda bir dergi karıştırıyor ama tek kelime anlamıyordu. İçi kötü bir hisle doluydu.
Eksper çıktığında yüzünde gülümseme yoktu.
Açıkça söyleyeyim bunlar 14 ayar altın değil, eksper önlerine sonuçları koydu. İnce bir altın kaplamanın altında, yüksek nikel içeren ucuz bir alaşım var. Alerjik reaksiyonun nedeni bu. Ayarı da söylenildiği gibi değil.
Elif kağıda, rakamlara, grafiklere baktı ve neler olduğunu anlayamadı.
Yani… bu sahte mi? Alper raporu alıp tekrar okudu.
Evet. Piyasada bu yüzüklerin değeri, ödediğiniz miktarın onda biri kadar. Üstelik, eğer eritmek için kendi altınlarınızı verdiyseniz, onlar kullanılmadı. Yerine ucuz alaşım kondu.
Elif’in midesi bulandı. Büyükannesinin bileziği, zincirler, yüzükler… Hepsi yok olmuştu. Değerli alyansların yerine ucuz bir takı almışlardı.
Evde Elif raporu tekrar tekrar okudu, bir hata bulma umuduyla. Ama rakamlar acımasızdı. Mert onları kandırmıştı. Altınları alıp aradaki farkı cebine indirmişti. Düğünde gülmüş, kadeh kaldırmıştı.
Alper çılgına dönmüştü. Mert’i aramaya çalıştılar. Ama o onlardan kaçıyor gibiydi. Acaba birisi eksper raporunu söyledi mi?
Sonra Alper atölyeye gitti. Elif evde kaldı. Kocası iki saat sonra döndü perişan, yaka
