Bugün eşime sürpriz yapmak istedim. Öğle yemeğini götürüp iş yerinde ziyaret etmeye karar verdim. Kapıya yaklaştığımda duyduğum konuşma içimi acıttı.
Yirmi dokuz yaşındayım. Belki de dünyanın en saf kadınıyım, çünkü daha yeniye kadar ailemde her şeyin yolunda olduğunu sanıyordum. Yanılmışım… Kocam bir hain ve bencil çıktı. Bunu bana yapabileceğine hâlâ inanamıyorum.
On yıldır tanışıyoruz, altı yıldır da evliyiz. Adı Emre, her zaman şefkatli ve koruyucu bir adamdı. Bana ve çocuklarımıza bakıyordu. İki çocuğumuz var: bir oğlan, bir kız. Onunla birlikte çabalayarak bir şirket kurmasına yardım ettim. İşleri iyi gidiyordu.
Ben de satış asistanı olarak çalışıyordum. Son zamanlarda kendi internet giyim mağazamı açtım. Kızım anaokulundayken, oğlum uyurken ben çalışıp para kazanıyorum.
Kilo konusu hep hassas oldu benim için. Doğumdan önce 54 kiloydum, sonrasında 20 kilo aldım. İki çocukla uğraşırken bir yandan da kilo vereceğimi ummuştum. Ama göründüğü kadar kolay değilmiş. Disiplinli bir şekilde diyet yaptım, spor yaptım, bol su içtim, unlu gıdaları kestim. Ancak tartıda bir değişiklik olmadı ve bu beni üzdü. Kendimi giderek daha kötü hissetmeye başladım.
İkinci doğumdan sonra kendimi beğenmez oldum. Artık kadınsı ve çekici hissetmiyordum. Emre de gözümün önünde değişti. Artık beni öpmüyor, sarılmıyordu. Diğer şeylerden bahsetmiyorum bile. En son ne zaman derin bir sohbet ettiğimizi hatırlamıyorum. Konuşmalarımız sadece günlük işlerle sınırlı kaldı.
Kabul ediyorum, doğumdan önce kendime daha güvenli ve güzel hissediyordum. Şimdi aynaya bakınca bile rahatsız oluyorum. İlişkimizin bu yüzden bozulduğunu biliyorum. Bir şeyler yapmam gerektiğine karar verdim. Bugün, eşime sürpriz yapmak için ofisine gittim. Kapıyı çalmadan önce duyduğum konuşma yüreğimi dağladı:
“Canım, merak etme, işten sonra sana geleceğim. Karıma işlerimin çok yoğun olduğunu söyledim. Senin varlığından bile haberi yok!”
İçeri girmedim, geri döndüm ve sessizce uzaklaştım.
Anlamıyor galiba, bu kiloları onun çocuklarını doğururken aldım. Kendisi de mükemmel değil, üstelik onda da fazla kilolar var. Acaba beni aptal yerine mi koyuyor?
Emre’ye her şeyi duyduğumu söyleyemedim. Ne yapmalıyım? Boşanma davası mı açsam… Ya çocuklar? Babasız nasıl büyürler? Hiçbir şey olmamış gibi mi davransam? Dayanamam herhalde.
Şimdilik kendime bakmaya devam edeceğim. Spor salonuna yazıldım. Önce ona kaybettiği kadını göstereceğim, gerisini zaman gösterecek…
Bugün anladım ki, bazen en büyük ihanet en yakınındakinden gelir. Kendine güvenmekten vazgeçmemek gerekiyor. İnsan, kendini sevmedikçe başkasının da sevmesini bekleyemez.
