Kardeşim Rodrigonun evlilik yıldönümü, eşinin tepkisiyle bir dramaya dönüştü
Altı yıl önce Rodrigo evlendi. O günden beri ne biz ne de anne babam onun evine adım attık. Tüm resmi tatiller, doğum günleri ve aile buluşmaları, Braganın dış mahallelerinde bulunan geniş anne babamın evinde gerçekleşiyor. Annem yemek masalarını doldurur, sofraları kurar ve Rodrigo ile eşi Carlayı evlerine taze köfte ve salata dolu tupperwarelarla gönderir.
Rodrigonun düğününden kısa bir süre sonra Carla da doğum günü kutladı. Annem, bu sefer sürpriz yapma heyecanıyla bir pasta alıp güzel bir hediye seçti ve ziyarete hazırlanıyordu. Carlayı arayıp planları bildirdi, ancak Carla soğuk bir sesle kutlama yapmayacağını söyledi. Annem ısrar etti:
Biraz uğrayıp çay içip pastayı paylaşalım! Bir şey hazırlamana gerek yok, Carlinha!
Biz de yine gittik. Ancak sıcak bir karşılama yerine, Carla dışarı çıktığında ev dağınık diyerek bizi içeri almaktan vazgeçti. Şaşkınlık içinde pastayı ve hediyeyi merdivende bıraktık ve ayrıldık. O günden beri tüm etkinlikler anne babamın evinde yapılıyor ve o rahatsız edici anıyı hatırlamaktan kaçınıyoruz.
Bir keresinde Carla, anne babama doğrudan şöyle söyledi:
Sizin eviniz büyük, herkesin sığabileceği yer var! Biz tek odalı bir dairede yaşıyoruz, nasıl misafir alacağız?
Öfkemizi tutamadık. Küçük bir dairede bile babam ve kayınvalidemizi ağırlamak mümkün mü? Üç kişilik bir kalabalık hatta değil. Fakat daha da kızdırmamak için sustuk.
Şimdi Carla beş ay hamile. Bu, anne babamın ilk torunu olacak ve annem sürekli Rodrigoya ne durumda olduğunu, yardıma ihtiyacı olup olmadığını soruyor. Kısa bir süre önce, hamileliğin erken döneminde Carlanın işi bıraktığını öğrendik. Annem panikle:
Bir sorunu mu var? Yardıma mı ihtiyacı?
Rodrigo sakinleştirerek, Carla iyi, sadece kendini korumak istiyor, dedi. Bu, bizi bir hayli şaşırttı. Rodrigo ve Carla, her zaman gelirlerinin üstünde bir yaşam sürdürüyorlardı: dışarıda akşam yemekleri, tatiller, pahalı kıyafetler Kredi yoktu; daire, Carlanın büyükannesinden miras kalmıştı ve para çoğunlukla lüks harcamalara gidiyordu. Carla işini bıraktığında maddi durum daraldı ve gösterişli yaşam tarzı tehdit altına girdi. Rodrigo tasarruf etmeleri gerektiğini anlatmaya çalıştı, ama Carla konforundan vazgeçmek istemiyor gibiydi.
Carla, Rodrigoya işten ayrılma kararını işte bir şey yakalanmaktan korktuğu için verdiğini itiraf etti. Önlem mantıklı olsa da, artık bütçeleri sınırda ve o da aynı konforu talep ediyor. Bu karmaşanın ortasında Rodrigo, herkesin doğum gününü kendi evinde kutlamasını istedi! Anne babam ve ben şoktaydık. Babam şaka yollu:
Sonunda gelinin yemek yapabildiğini göreceğim!
Annem bir aile akşamı için heyecanlandı. Carlayı arayıp detayları netleştirmek istedim, ancak sakin bir sohbet yerine çığlık atar gibi sesler duyduk. Ağlayan Carla, Orayı temizleyip yemek yapmamı istemiyorsunuz, dedi:
Hamileyim, temizlik zor!
Onu yatıştırmaya çalıştım:
Carla, bu kadar zor olmasın. Patates haşla, salata yap, fırında tavuk koy biz pastayı getiririz. Beş kişilik bir akşam yemeği, sorun ne?
Yemek sipariş etmeyi önerdim, ama hâlâ zemini silecek ve evi toparlayacak diye şikâyet etti. Sabrım tükenince bağırdım:
Bu bir T1 daire! Temizlik bu kadar zor mu? Ziyaretçi geldiğinde sadece zemini mi siliyorsunuz?
Sonunda ona bir seçenek sundum:
Bizi ağırlamak istemiyorsan gelmiyoruz. Rodrigoya telefondan kutlayacağız, iş işte bitti.
Annem de aynı fikirdeydi. Rodrigo bunu duyunca öfkeyle bağırdı:
Carla işe gitmiyor, evde! Bir akşam yemeği hazırlayıp biraz temizleyemez mi? Gelin, burada yemekte ya da temizlikte bir hizmetçi tutamıyoruz, o yüzden çaba göstermeli!
Sözleri havada asılı kalan kara bir bulut gibiydi. Hepimiz sinirlendik, doğum günü planı boğuldu. Carlanın sinirli bakışları, homurdanması ve gözlerini devirmesi, artık oraya gitmek istememizi sağladı. Kardeşimin evinde, kendi evinde, istenmeyen hissetmek istemedik.
Öte yandan Rodrigoyı kırma düşüncesi içimizi yandırtıyor. O, ailesini bir araya getirmeyi çok istiyor! Nasıl ki o gün geldiğinde bizim orada olmamamız onun kalbini kırmaz? Bu ikilemde kaldık: Gururumuzu yutarak gidelim ve gergin bir geceyi göze alalım mı, yoksa gitmeyip onun kalbini kırmaya razı mıyız? Çözüm bulamadık, doğum günü yaklaşıyor ve karar vermemiz gerekiyor.
Press «Like» and get the best posts on Facebook ↓
