Üç yıl evlilikten sonra Mervenin evlilik hayatı neredeyse dayanılmaz bir sıkıcılığa dönüştü. Kızı Derya evlenip babasıyla birlikte İstanbula taşındı, geriye sadece ben ve eşim Ege kaldık. Merve, eşinin de ona uzaklaştığını fark ediyordu.
Derya, cumaya gel, Laleyi de çağır, eski günlerdeki gibi otururuz. Ege arkadaşlarıyla balığa çıkacak, dedi Merve.
Doğru, uzun zamandır bir araya gelmedik. Bekle, diye yanıtladı Derya.
Arkadaşlarıyı kanepeye oturttum, hafif bir melodi çaldım ve mutfağa geçtim. Bir tepsi alıp oturma odasına geri döndüm, sehpanın üzerine koydum, konyak şişesini bardaklara doldurdum ve gülümseyerek şöyle dedim:
Haydi, güzel arkadaşlarımıza!
Herkes kadehini kaldırdı, ama Lale ciddi bir ifadeyle oturmuştu.
Ne oldu Lale, keyfin yerinde mi? Sanal arkadaşınla buluşamadın mı? diye sordum.
Lale konyaktan bir yudum aldı, buruştu ve:
Bu zehir gibi bir şey, nasıl içiyorsunuz? dedi.
Nasıl mı? Sıradan bir şey, Derya, biz de sık sık içmeyiz, sadece moralin artırmak için, diye güldüm.
Derya da gülüyordu; Lale alkolden pek hoşlanmaz, konyak, şarap, hatta rakı bile ona kaçmazdı.
Hayır, bak Laleye bak, o bizim ayıp etmemizi istemeyen tek kişi; yüz yaşında bir kez iki yudum alsa da, dedim, bir yudum daha alıp dudaklarımı kıstım.
Peki, neden olmazdı? diye Lale bakışlarını bana çevirdi.
Anlat bana, buluşma nasıl geçti?
Normaldi. Adam yakışıklı, konuşması hoş, sıkıcı değil. İşte bir iş adamı, güzel bir dairesi, şık bir arabası var, dedi Lale.
İyi bir başlangıç, dedi Derya, Hadi Lale, sen de bir tanışma sitesine kaydolalım.
Ben neden? diye şaşırdı Merve. Eşim Ege var, bu uygun değil. Siz serbestçe ne isterseniz yaparsınız, kimle tanışırsınız.
O evli! diye Lale hemen atıldı, Egeye de şikayetçi oldu, ilgisiz, diye ekledi.
Romantik bir ilişki kurmak zorunda değiliz, diye Derya, sadece sohbet edebiliriz, ruhu dinlendirmek için. Hadi bir siteye kaydolalım.
Konyak içtikten sonra Merve kabul etti. Hemen dizüstü bilgisayara oturduk ve şöyle bir ilan yazdık: Komik, esprili bir kadın, ilginç sohbetler arıyor. Adım Lika.
Merve işleriyle meşgulken bu ilanı unuttu; raporlar, müşteri görüşmeleri… Birkaç hafta sonra gelen mailleri kontrol etti, yaklaşık yirmi mektup vardı, çoğu uygunsuzdu ve silindi. Ancak bir mektup dikkatini çekti:
Uzun zamandır zeki ve neşeli bir kadınla tanışmak istiyorum. Evliyim ama eşim bana artık ilgi göstermiyor. Ev hayatımız rutin, sıkıcı. Henüz yaşlanmadım, 47 yaşındayım, adım İsmail.
Merve bu mektubu okudu, kendi evliliğiyle çok benzer buldu. Benim evliliğim de aynı, diye düşündü ve yanıtladı:
Benim evliliğimde de bir eksik var. Eşimizle derin konuşmuyoruz, bu yüzden bu mektubu yazdım. Sıcak bir arkadaşlık istiyorum, ama eşimi seviyorum. Sadece düşüncelerimizi paylaşabileceğimiz bir ruh eşine ihtiyaç duyuyorum, sadece mektupla.
Lale soruştu: Mektuba cevap aldın mı?
Mektuba cevap aldım, sadece bir tanesi ilgimi çekti, diğerlerini sildim. Çirkin tekliflere boğulmuşlardı.
Orada istediklerini her yazıyorlar, dedi Lale gülerek.
Sanal arkadaşınla her şey yolunda mı?
Evet, Gökhan çok iyi bir adam, ama ruhu boş; eski eşiyle boşandı, hâlâ iyileşemedi. Eski karısı genç bir adamla kaçmış, çocuğumuzun yaşıtı, dedi Lale.
Tamam, onunla ilgilen, belki evlenirsin, dedi Merve. Sosyal sitelerde her şey kötü değil, belki senin kaderindir.
İki gün sonra İsmailden cevap geldi:
Ortak çok şeyimiz var. Ben de sanal sohbeti tercih ediyorum, çünkü hâlâ eşimi seviyorum. Ama bazen sinir bozucu. Özellikle onun kız arkadaşları, kız geceleri beni rahatsız ediyor. Açıkça söyleyemiyorum, o kırılacak.
Merve düşündü:
Gerçekten sıkıcı bir hayatı var. Eşini seviyor gibi görünüyor. Biz de sık sık kız geceleri düzenliyoruz, belki Ege de bunu beğenmez. Ama Ege bana hiç söylemedi, eğer beğenmeseydi söylemiş olurdu.
İsmaile yanıtladı:
Durumunuzu anlıyorum, ama kız geceleri kadınların bir araya gelip rahatlaması, dertleşmesi, gülmesi, bazen ağlaması gerekir. Aileyi unutmamak şart. Benim açımdan eşim her şeyi yapıyor.
Arkadaşlarıma İsmaille sohbeti anlatırken gizlemedim, onlar da destekledi. Lalenin Gökhanla ilişkisi iyiye gidiyordu.
Gökhan iki haftada tatile çıkıyor, Türkiyeye, güneşin altında dinleneceğiz, diye övündü.
Şanslısın Lale, dedi Derya, Ben de davet bekliyorum.
Kaç yaşında olduğunu söylersin? diye güldüm, Belki yeni bir dost bulursun, hayat sürprizlerle dolu, umut et ve bekle.
Bu dost nerede gezer? diye Derya alayla sordu.
Lale kısa sürede tatile çıktı, Mervenin internet sohbeti üç ay sürdü, İsmail zekice ve sevimliydi, Merve ona daha da bağlandı.
Bu arada Ege ile ilişkimiz kriz içindeydi; Ege ne kadar çok çalışırsa, Merve o kadar çok İsmaile mesaj atıyordu. Bir gün Ege çiçek getirdi, Merve şaşırdı:
Ege, ne zaman?
Ne dersin, ne olmaz, diye yanıtladı, ama Merve çiçeklerin samimi olmadığını hissetti.
Egenin başka bir kadınla görüşebileceği düşüncesi aklından ayrılmadı, ama sormaya cesaret edemedi. İsmail bir gün buluşma teklif etti:
Merve, daha önce buluşmayı düşünmemiştik ama aynı şehirde olduğumuzu öğrendim, kadınları izlerken düşündüm: Belki sensin? Gerçekten merak ediyorum, tanışalım mı?
Merve kabul etti:
Kaybedecek bir şeyim yok, bir buluşma ihanet sayılmaz. Ege de çok meşgul.
Buluşmaya hazırlanırken saçını kısalttı, renk değiştirdi, uzun zamandır düşündüğü bir değişiklikti. Kafede oturduğunda beyaz bir gül gördü; İsmailin o gül olacağı söylenmişti.
Kafeye girdiğinde Ege aniden karşına çıktı:
Merve! Ne yapıyorsun burada?
Masadaki beyaz gül ona gerçeği hatırlattı.
İsmail sadece bir takma isim miydi? dedi Ege.
Lika gibi, karşılık verdi, Oturalım, konuşacak çok şeyimiz var.
İlk anlar telaşlıydı; Merve eşinin arkasından bu buluşmaya gitmekten suçluluk duydu, aynı zamanda Egeye kızıyordu. Kendi kendine düşündü, ona eşine ne yazdığını hatırlattı.
Ege de aynı düşüncelerdeydi; Merve önce konuştu:
Daha kötü görünmeyi mi düşünüyorsun?
Bugün harikasın, ama ben seninle aynı yolda değilim, dedi Ege.
Merve, Sen eşini sevdiğini söylemiştin, hâlâ doğru mu? diye sordu.
Evet, doğru! Ama artık iletişim kuramıyoruz, senin zamanın yok, benim de senin zamanım yok, dedi üzgünce.
Merve gülerek, Sitede takılmakla da zaman kaybetmiyoruz, diye yanıtladı.
Belki her şeyi baştan başlatmalıyız, dedi Ege. Merve hafifçe gülümseyerek kabul etti.
Ege elini iki yana tutup gözlerine bakarak:
Şimdi seni seviyorum, benim güzel eşim.
Merve de:
Ben de seni seviyorum, artık mektup yazmayacağız, dedi neşeyle.
Niye? Yazmaya devam edebiliriz, dedi Ege.
Böylece, ikimiz de yeni bir başlangıca adım attık.
