Onu bir evlat gibi korudu. Tek dileği ise onun ölmesiydi.
Elena bağırmadı, ağlamadı. Sadece yatakta hareketsiz oturdu, Pavelin her kelimesini, sanki görünmez bir suç ortağına itiraf gibi dinledi. Vücudu titriyordu, ancak korkudan değil. Başka bir şeydi içinde bir şeyin kanserin bütününü yemesinden önce ölmüş gibi ürkütücü bir sükunet.
Ertesi sabah Pavel, sanki hiçbir şey olmamış gibi davrandı. Elenayı yanağından bir öpücükle selamladı, çay ister miydi diye sordu. Koridoru süpürmeye bile başladı; bunu hiç yapmazdı. Elena sessizce izledi, yeni bir ifadeyle: sakin, bilge ve tehlikeli.
Günler geçti. Elena daha içine kapanık hâle geldi; evrakları düzenledi, kağıtları imzaladı, avukatına gizlice telefon etti. Katya onu ziyaret etti, bütün öğleden sonrayı Elenayla geçirdi, o sakin sohbetin bir plan barındırdığını bilmeden.
Teyze, emin misin? diye fısıldadı, vasiyeti okurken.
Her zamankinden daha çok. Her şey yerli yerinde olmalı. O da bu işin dışına.
O gece Pavel eve döndüğünde Elena, akşam yemeği masasını hazırlamıştı. Onun en sevdiği fırın tavuk. Pavel memnun bir gülümsemeyle:
Böyle seviyorum dedi, kendine servis ederken. Birbirimize iyi bakacağız, değil mi?
Elena sadece ona soğuk bir bakış attı, bu bakış Paveli rahatsız etti.
Neyin var? diye sordu.
Hiçbir şey. Sadece her lokmanın tadını çıkarman gerektiğini düşünüyorum.
Aynı gecede Pavel, alışılmadık derecede yorgun olduğundan erken yattı. Elena salonun köşesinde, ikisinin eski bir fotoğrafına baktı. Fotoğrafta Elena gülümseyerek; Pavel de aynı anda ama boş bir ifadeyle.
Ertesi sabah Pavel, dayanılmaz bir rahatsızlıkla uyandı. Bulantı, terleme, zayıflık hissetti. Elena ona oturmasını yardım etti.
Bir doktora çağırmamı ister misin? diye nötr bir sesle sordu.
Hayır belki sadece yediğim bir şeydi diye balbutuladı.
Tam o anda kapı zili çaldı. İki polis kapıda bekliyordu. Pavel ayağa kalkmaya çalıştı ama bayıldı. Memurları hızla içeri girdiler.
Ne ne oluyor? diye birisi Elenayı sakin görerek sordu.
Sakin olun. Elimde kanıt var diyerek balkon kaydını ve noter tasdikli yeni vasiyeti teslim etti; bu belge Pavel ile paylaştığı her şeyi reddediyordu. Aylar önce, hastalığımdan haberdar olmadan beni zehirlemeye çalışmış. O zaman kanıtlayamazdım ama artık ölümümü bir yatırım gibi beklediğimi kanıtlayabiliyorum.
Daha sonra yapılan tıbbi rapor, Pavelin zehirlenmediğini, sadece ucuz bir alkol ile karıştırılmış hafif bir sakinleştirici aldığını gösterdi. Fakat kaydedilen ses, güncellenmiş vasiyet ve ihmal geçmişi, hâkimi miras üzerindeki tüm hakları iptal edip bir uzaklaştırma kararı vermeye yetecek nitelikteydi.
Elena iki ay sonra hayatını kaybetti. Katyanın kollarında, ışık dolu bir odada, korkusuz bir şekilde. Duvarına asılı bir levha vardı:
Bu daire emekle kazanıldı, sahte bir aşkla değil.
Press «Like» and get the best posts on Facebook ↓
