Ben Ahmet Yılmaz, 45 yaşındayım ve artık evime misafir kabul etmiyorum. Bazı insanlar birine gelince misafir olduklarını unutur; kaba davranır, talimat verir ve eve erken dönmez. Eskiden çok misafirperver biriydim, ama tutumumu çabuk değiştirdim. Kırk yaşını aşınca misafir davet etmeyi bıraktım. Neden ki? Böyle misafirler can sıkıcıdır. Son doğum günümü Ankarada bir restoranda kutladım. Çok beğendim bundan sonra hep böyle yapacağım. Şimdi nedenini açıklamaya çalışacağım. Evde parti düzenlemek pahalıdır. Basit bir akşam yemeği daveti bile ciddi bir tutar TL gerektirir. Noel kutlaması hazırlarsanız bu rakam daha da artar. Misafirler maddi durumu zor olduğu için mütevazı hediyeler getirir, sonra geceye kadar otururlar. Ben dinlenmek istiyorum, bulaşık dağını yıkamak ya da temizlikle uğraşmak değil. Evimde kimseyi beklemiyorum. Temizlik yapar, yemek pişiririm ama istersem. Önceden Noel kutlamalarından sonra evde yorgun ve moralim bozuk olurdu. Şimdi, Noelden sonra banyoya girmek ve erken yatmak için zamanım var. Bol boş zamanım var ve bunu verimli kullanıyorum. Arkadaşlar çay içmeye gelebilir, ama ikram eksikliği konusunda endişelenmiyorum. Düşüncelerimi şimdi serbestçe ifade edebiliyorum. Dinlenmek istediğimde çıkışa işaret ederim. Görünüşü belki hoş olmayabilir, ama takılmıyorum. Refahım her şeyden önce. En şaşırtıcı olan, başkalarının evine girmeyi seven insanların kendi evlerine hiç misafir davet etmemeleri. Onlar için birini ağırlamak, temizlik ve yemek hazırlamakla vakit kaybetmekten daha kolay. Misafirleri içeri alır mısınız? Kendinizi misafirperver biri olarak tanımlayabilir misiniz?
45 Yaşındayım, Artık Evime Misafir Kabul Etmiyorum.
