Mertin annesi beni herkesin önünde aşağıladı, o da benim onunla birlikte olduğumu bilmeden.
Ben, Elif, Mertin evinin yakınlarındaki bir bakkalda çalışırken tanıştık. On dokuz yaşındayken bir an önce maddi olarak ayak uydurmak, birikim yapıp bir şeyler biriktirmek istiyordum, bu yüzden ekstra vardiyalar alıyordum. Annem çok gururlanıyordu; aynı anda üniversiteyi okuyup çalıştığımı, yeni bir kıyafet alabilmeyi ya da bir hafta sonu İstanbulda bir kaçamak yapabilmeyi hayal edebiliyordum. Mert de benim bu yan çalışmamı güzel bir başlangıç olarak görüyordu, halbuki o da işsizdi.
İlişkimiz yavaşça filizlendi. Mert bana çiçek getirir, ben ona çikolata ikram eder, bazen de akşam geç saatlere kadar bakkalda kalır, müşterilerin yokluğundan faydalanıp sohbet ederdik.
Bu mutluluğumuz iki hafta kadar sürdü. Sonra Mertin annesi beni rezil etti ve ben bir daha onunla çıkmak istemedim. Hatta bir türlü utanıp utanmadığımı soramam bile.
Bir akşam vardiyamdaydık, Mert ve annesi mağazaya girdiler. Annemiz, oğlunun bana göz kırptığını ve gülümsememizi fark etmedi. Kasa aniden takıldı, bir müşteri kızdı. Burada bir milyon kez alışveriş yaptım da hâlâ siz beni yanlış anlıyorsunuz, bir sahtekar gibi davranıyorum diye bağırdı, kimseden fatura almayacağımı düşündüm, dedi.
Bak Mert, işte bu yüzden ders çalışmalısın, bir daha kasada sıkışıp kasa takıldı diye şikayet etmemek için! dedi annesi alaycı bir ses tonuyla.
Bütün bunlar çok utanç vericiydi, çünkü Mertin annesi benim annemdi ve sırada bekleyen tanıdık yüzler vardı; bir kez gördükleri yüzler şimdi benim hakkımda dedikodu yapacak diye düşündüm.
Mert beni annesini affetmeye ikna etmeye çalıştı, Kötü bir gün geçirdi, belki de bir şeyler ters gitmiştir, dedi ama ben dayanamadım. Onu bıraktım, işi de bıraktım. Neyse ki yurt dışında bir iş buldum, maaşım biraz az ama saat başı daha çok kazanç sağlıyorum ve bir daha Mertin annesi gibi insanlarla uğraşmak zorunda kalmıyorum.
Bence her işin bir değeri var, öğrenci olarak çok da seçeneğimiz yok. Güzel şey, bazen bazı aileler çocuklarını çok özel görür, ama bu, bir gün lisans mezunu birinin kasiyer olarak çalışamayacağı anlamına gelmez. Şimdi bir iki Türk lirası kazanıyorum, ama en önemlisi huzurlu bir ortamda çalışıyor olmam.
